"ไล่ล่า!"
คนหนึ่งวัวหนึ่ง ไล่ล่ากันอยู่ในป่าไผ่
สิ่งที่ทำให้ซวีฉางโชวประหลาดใจคือ ทิศทางที่วัวสายฟ้าเขาสำราญวิ่งหนี กลับเป็นทางป่าทึบ ซึ่งก็คือทางออกของบึงสายฟ้านั่นเอง
ซวีฉางโชวไม่รู้ว่า ตามปกติแล้ว เวลาวัวสายฟ้าเขาสำราญต่อสู้กับผู้บำเพ็ญเพียร มันมักจะวิ่งเข้าหาใจกลางบึงสายฟ้าเสมอ
กลางบึงสายฟ้ามีสายฟ้าหนาแน่น ยิ่งเข้าไปลึก มันยิ่งได้เปรียบดั่งปลาได้น้ำ
แต่สถานการณ์ที่พบในวันนี้ต่างออกไป ผู้บำเพ็ญเพียรผู้นี้กลับดูดซับสายฟ้าของมันได้
วัวสายฟ้าเขาสำราญมีเชาวน์ปัญญาพอสมควร มันกลัวว่าซวีฉางโชวจะวางกับดักรออยู่ข้างใน สถานการณ์เช่นนี้ แน่นอนว่าต้องวิ่งออกไปข้างนอก พอถึงข้างนอก ท้องฟ้ากว้างใหญ่ไพศาล สะดวกแก่การหลบหนี
ถึงแม้วัวสายฟ้าเขาสำราญจะมีพลังสายฟ้า พลังโจมตีอันน่าสะพรึงกลัว แต่เรื่องความเร็วนั้นไม่ใช่จุดแข็งของมัน
ซวีฉางโชวเข้าใกล้มันขึ้นเรื่อย ๆ จวนจะตามทันอยู่แล้ว
เวลานี้ ซวีฉางโชวก็เริ่มกระวนกระวายใจบ้าง บึงสายฟ้าก็ไม่ใหญ่โตนัก หากไล่ตามออกไปนอกบึงคงยุ่งยาก ที่สำคัญ ข้างนอกยังมีผู้บำเพ็ญเพียรอีกสิบกว่าคนรออยู่
หากออกไปถึงข้างนอกจริง ๆ ก็ไม่แน่ว่าของจะตกเป็นของตน
ฉะนั้น วิธีที่ดีที่สุดคือสังหารวัวสายฟ้าเขาสำราญให้ตายภายในบึงสายฟ้า
ขอแค่ตามทัน การฆ่ามันไม่ยาก หากไม่มีพลังสายฟ้า วัวสายฟ้าเขาสำราญยังสู้ราชาวัวเถื่อนไม่ได้ด้วยซ้ำ
ครืน——
เวลานี้ วัวสายฟ้าเขาสำราญจู่ ๆ ก็เร่งความเร็ว จวนจะพุ่งออกจากบึงสายฟ้าอยู่แล้ว
ซวีฉางโชวสีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย รีบหยิบยันต์วายุพัดพาออกจากมิติยันต์หยก ปิดลงบนต้นขา
เป็นยันต์วายุพัดพาของเขาเอง ชนิดที่เดินทางสามพันลี้ต่อวัน ในเวลาคับขันเช่นนี้ ซวีฉางโชวไม่ใช้ยันต์วายุพัดพาระดับเลวเป็นแน่
วู้ด!