"เจียงโหรวปีศาจอะไรกันแน่ ควรจัดการกับนางอย่างไรดี?"
ซวีฉางโชวกลับไปนั่งบนเสื่อกกผืนเดิม เริ่มครุ่นคิด
อย่างแรก มีสิ่งหนึ่งที่แน่ใจได้ นั่นคือฤทธิ์ของเจียงโหรวคงไม่แข็งแกร่งนัก แปดในสิบส่วนน่าจะเป็นเพียงปีศาจเหลืองขั้นต้นเท่านั้น
ปีศาจระดับนี้ หากซวีฉางโชวคิดจะฆ่านาง เพียงกระบี่เดียวก็จบเรื่อง
แต่ปัญหาคือ ตนเองถูกปีศาจน้อยตนนี้เล่นงานมาเนิ่นนาน หากฆ่าด้วยกระบี่เดียวก็ง่ายเกินไปสำหรับนาง
อย่างไรก็ตาม ต้องกอบกู้หน้าตากลับคืนมาให้ได้ หากไม่แกล้งนางให้สาสมเสียก่อน ก็คงระบายความอัดอั้นในใจไม่ได้
คิดออกแล้ว
นัยน์ตาของซวีฉางโชวเป็นประกาย นึกอุบายอย่างหนึ่งขึ้นมาได้
จึงตบถุงเก็บของหนึ่งที ควักกระดาษยันต์ออกมาหนึ่งแผ่น
กระดาษยันต์แผ่นนี้ทำจากไม้วิญญาณพันปี กระดาษยันต์เปล่าแบบนี้ ในมือของซวีฉางโชวมีอยู่ทั้งหมดแปดสิบแผ่น
ที่เก็บกระดาษยันต์เปล่าแปดสิบแผ่นนี้ไว้ ก็เพื่อใช้ยามคับขันนั่นเอง
วางกระดาษยันต์ลงบนโต๊ะยาว ซวีฉางโชวหยิบพู่กันตัดสินอินหยางออกมา เริ่มลงมือเขียนยันต์
ยันต์ที่ซวีฉางโชวเขียนนี้มีชื่อว่ายันต์เผยร่างจริง เป็นยันต์เฉพาะสำหรับรับมือปีศาจบำเพ็ญ
ปีศาจบำเพ็ญจำนวนมากมีความสามารถแปลงกาย บางตนที่พิเศษยิ่งกว่านั้นยังแปลงกายเป็นมนุษย์ได้อีกด้วย
เจียงโหรวก็จัดอยู่ในกลุ่มปีศาจบำเพ็ญที่ค่อนข้างพิเศษเช่นนั้น ปีศาจบำเพ็ญส่วนใหญ่ต้องถึงขั้นปีศาจใหญ่ขั้นเสวียนจึงจะแปลงกายเป็นมนุษย์ได้
ยิ่งไปกว่านั้น ปีศาจบำเพ็ญบางตนที่ค่อนข้างเขลา ต้องถึงขั้นราชาปีศาจดินจึงจะแปลงกายเป็นมนุษย์ได้
ส่วนยันต์เผยร่างจริงนี้ เป็นยันต์เฉพาะสำหรับรับมือปีศาจที่แปลงกายเป็นมนุษย์ เพียงแค่แปะยันต์เผยร่างจริงลงบนตัวพวกมัน ร่างที่แท้จริงก็จะเผยออกมาทันที