ดาบของชายชราสีแดงฉาน ดั่งเปลวเพลิงที่ลุกโชน
ดาบของหญิงชราสีเขียวขาวเป็นแผ่น ๆ ดั่งน้ำค้างแข็ง
"ไม่ดี ข้าเป็นอาวุธเทียม ศิษย์น้องซวีระวัง"
เยี่ยซานหูอุทานด้วยความตกใจ อาศัยกลอุบายบางอย่าง จู่ ๆ รอบกายนางก็มีเกราะพลังโปร่งใสชั้นหนึ่งห่อหุ้มตัวนางไว้
"ฆ่า!"
สามีภรรยาทั้งสองต่างมือหนึ่งถือดาบ อีกมือหนึ่งผนึกวิชาลึกลับพร้อมกัน
วิชาผนึกของทั้งสองผสานรวม มือทั้งสองกำเข้าด้วยกัน พลังอำนาจพลันเพิ่มพูนขึ้นอย่างฉับพลัน
ดาบทั้งสองเล่มชี้ไปที่ซวีฉางโชวพร้อมกัน เสาน้ำแข็งที่พันด้วยเปลวเพลิงทุบพุ่งไปยังหว่างคิ้วของซวีฉางโชว
ดั้ง!
เสาน้ำแข็งเพลิงถึงสามนิ้วจากหว่างคิ้วของซวีฉางโชวก็หยุดชะงักกะทันหัน ราวกับถูกบางสิ่งกั้นขวางไว้
เวลานี้ รอบกายของซวีฉางโชวระลอกคลื่นสีเหลืองดินชั้นหนึ่ง แผ่กระจายอยู่ นี่คือคลื่นชั้นนี้เองที่กั้นการโจมตีของสามีภรรยาทั้งสองไว้
ถูกต้อง ซวีฉางโชวใช้ยันต์โล่ดินแข็ง
ต่อจากนั้น
ผัวะ!
เสาน้ำแข็งแตกสลาย เปลวเพลิงก็มลายหาย คลื่นสีเหลืองดินนั้นกลับนิ่งไม่ไหวติง ลึกลับพิศดาร แข็งแกร่งดั่งศิลาผสาน
สามีภรรยาทั้งสองสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก: "เป็นไปไม่ได้!"
การโจมตีร่วมมือของสามีภรรยาทั้งสอง ต่อให้เป็นผู้ฝึกปราณขั้นฝึกปราณชั้นสิบสองก็ไม่อาจต้านทานได้เด็ดขาด
ซวีฉางโชวมีเพียงขั้นฝึกปราณชั้นเก้า จะต้านทานได้อย่างไร ที่สำคัญ คลื่นสีเหลืองดินนั่นคืออะไรกันแน่?
หรือว่าเป็นอาวุธวิเศษ?
ไม่ไม่ไม่ ผู้คนขั้นฝึกปราณชั้นเก้าใช้ยันต์อาวุธวิเศษไม่ได้
สามีภรรยาทั้งสองความคิดสารพัดพลุ่งพรวดในใจ
ยันต์ทองคำแหลมคม จงออก!
ซวีฉางโชววาระจิตขยับ จู่ ๆ ฝ่ามือขวาก็เปล่งแสงสีทองสุกใส