เวินเหรินชีชีเก็บสีหน้าเข้าใจง่ายเมื่อครู่ทิ้งไป แล้วเปลี่ยนเป็นสีหน้าเย็นชาไร้ความปรานี พร้อมกับท่าทีของคนที่จะทุกอย่างก็ยอม
หยิบโทรศัพท์ออกมา แตะหน้าจอไม่กี่ครั้ง แล้วยื่นให้เวินเหรินไป๋อีดู
บนหน้าจอนั้น เป็นวิดีโอที่ประกอบขึ้นจากเศษความทรงจำที่เวินเหรินชีชีเพิ่งฉายให้ดูเมื่อครู่นี่เอง
แต่ต่างจากความทรงจำอันเรียบง่าย วิดีโอถูกเติมเอฟเฟกต์ภาพและขยายรายละเอียดออกมาชัดเจน
ความอ่อนโยนที่ซ่อนอยู่ระหว่างคิ้วและแววตาของเวินเหรินไป๋อีถูกแผละออกมาจนหมดสิ้น
เวินเหรินไป๋อีไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าสักวัน ความทรงจำของตัวเองจะกลายเป็นพระเอกของวิดีโอ ถูกมือใครบางคนขยายทีละเฟรมจนละเอียดขนาดนี้
หางตากระตุกเบา ๆ เวินเหรินไป๋อีมองไปที่เวินเหรินชีชี แววตาเต็มไปด้วยความอึ้งงง
เวินเหรินชีชีรับสายตาร้อน ๆ นั้นไว้อย่างไม่สะทกสะท้าน แล้วพูดเพียงว่า
"ฉันขอคำตอบแค่อย่างเดียว ถ้านายไม่ยอมพูด ฉันก็ได้แต่เอาวิดีโอนี้โพสต์ลงฟอรัมจัดส่งด่วนวิญญาณไปตรง ๆ"
นึกถึงความคิดที่สวี่สวี่เสนอไว้ เธอจึงแกล้งพูดด้วยน้ำเสียงอันธพาลเพิ่มเข้าไป
"เชื่อเถอะว่าทั้งสำนักเซวียนและพวกตระกูลปีศาจจะอยากดูอีกใบหน้าอ่อนโยนส่วนตัวของท่านราชาจิ้งจอกกันทั่วหน้า"
เหวินเหรินไป๋อี: ...
เวินเหรินชีชีตั้งแต่เด็กก็ไม่เคยเป็นเด็กดีสักเท่าไหร่ มักทำเรื่องนอกกรอบบ่อย ๆ อย่างการออกจากตระกูลเพื่อเข้าร่วมสำนักเซวียนในฐานะครึ่งปีศาจ สำหรับตระกูลปีศาจทั้งหมดแล้ว ถือว่าเป็นเรื่องที่ขัดต่อกฎเกณฑ์อย่างยิ่ง
เวินเหรินไป๋อีไม่แปลกใจเลยที่เธอจะใช้เล่ห์เหลี่ยม
