ต่อความไร้หัวใจของจิตสำนึกวิถีแห่งสวรรค์ เจียงสวี่สวี่ไม่แปลกใจเลยสักนิด
ตั้งแต่ตอนที่เธออุ้มต้นกล้าไม้ออกมาจากม่านพลังที่ถูกภัยพิบัติกัดกร่อน เธอก็รู้แล้วว่าร่างแท้จริงของวิถีแห่งสวรรค์กับจิตสำนึกได้แยกจากกัน
ต้นกล้าในมือเธอนั้น เป็นเพียงเปลือกไร้วิญญาณ
กระนั้น เจียงสวี่สวี่ก็ยังมองทะลุเห็นความจริงในวันที่วิถีแห่งสวรรค์จากโลกอื่นบันดาลโลกนั้นขึ้นมา
"ครั้งนั้นพลังวิญญาณของโลกแห้งเหือดจนหมดสิ้น วิถีแห่งสวรรค์จึงแบกตัวเองออกเป็นสองครึ่ง พร้อมกับสร้างโลกอื่นขึ้นมา เพื่ออยากเหลือช่องทางรอดให้มนุษย์
เจ้าคืออีกครึ่งหนึ่งของโลกอื่น ตั้งแต่วันแรกของการสร้างโลก เจ้าก็วางกฎเกณฑ์ให้โลกนั้น เจ้าไม่ยอมให้ปีศาจผีและสรรพสิ่งวิเศษแย่งชิงพลังวิญญาณของโลก แต่โลกอื่นก็ยังเดินไปสู่ความล่มสลายเพราะการปล่อยปละละเลยของเจ้า...
แล้วเจ้าจึงตัดสินใจทิ้งโลกอื่น หันมาพยายามควบคุมโลกใบนี้ที่ไร้ซึ่งวิถีแห่งสวรรค์คุ้มครอง
อีกทั้งร่างแท้จริงของเจ้าก็หมดสิ้นพลัง ไม่อาจปราบภัยพิบัติของโลกอื่นได้อีกต่อไป เจ้าจึงเลือกทิ้งร่างแท้จริงเช่นกัน แยกจิตสำนึกออกมา หวังรวมสองโลกให้กลับเป็นหนึ่งเดียว เพื่อให้กำเนิดวิถีแห่งสวรรค์องค์ใหม่..."
เจียงสวี่สวี่เล่าเรื่องที่มาของวิถีแห่งสวรรค์อย่างไหลลื่น แววตาที่มองวิถีแห่งสวรรค์จากโลกอื่นไม่มีทั้งเศร้าและยินดี แต่เต็มไปด้วยการไต่สวน
เธอกล่าวว่า
"แต่สรรพสิ่งในโลกนี้ พึ่งแต่การทิ้งและการแย่งชิงอย่างเดียวไม่มีวันดำรงอยู่ต่อไปได้"
ด้วยจิตสำนึกวิถีแห่งสวรรค์ในเวลานี้ แม้มันจะสำเร็จเป็นวิถีแห่งสวรรค์ของผืนโลกนี้ โลกก็ยังจะมุ่งสู่ความล่มสลายจากการสูญเปล่าไร้ที่สิ้นสุดเช่นเดิม
รู้ความจริงแล้ว เจียงสวี่สวี่จึงไม่มีทางปล่อยให้มันสมหวัง