นับตั้งแต่ปลายนิ้วของเจียงสวี่สวี่สัมผัสกลางอากาศ ทุกคนที่อยู่ในสนามก็ไม่อาจห้ามดวงตาเบิกโพลงได้
บรรดาอาจารย์ผู้ดูแลที่ดูจากนอกสนามถึงกับลุกขึ้นยืน จ้องมองอักขระอาคมแสงวิญญาณที่ไหลรี่ลื่นไหลกลางความว่างเปล่า ใบหน้าเผยความไม่สุขสงบชัดเจน
“นี่มัน... วาดยันต์กลางอากาศ?!”
เจียงสวี่สวี่เป็นแค่นักศึกษาใหม่ แถมยังวาดยันต์กลางอากาศได้อีก!
จริงอยู่ การสร้างยันต์กลางอากาศไม่ถึงกับทำให้อาจารย์ผู้ดูแลทั้งหลายเปลี่ยนสีหน้า เพราะอาจารย์ที่นั่งอยู่ตรงนี้ ขอเพียงมีความชำนาญทางอาคมอยู่บ้างต่างก็ทำได้
แต่สิ่งที่เจียงสวี่สวี่วาดกลางอากาศนั้น มันคืออักขระอาคมของยันต์สายฟ้าเพลิงชัด ๆ!
ผู้รับผิดชอบฝ่ายเมืองหลวงหันหัวมองตรง ๆ ไปทางอาจารย์ผู้ดูแลซุนข้าง ๆ
ไม่ใช่ว่าฝ่ายเมืองไห่ลับ ๆ ฝึกมาให้แล้วอีกเหรอ?! คราวนี้
อาจารย์ผู้ดูแลซุน: ...
คราวนี้จริง ๆ ไม่ใช่
เขาสอนแค่เรื่องยันต์ควบคุมเพลิงเท่านั้น
กระทั่งเรื่องสร้างยันต์กลางอากาศ เขาก็ไม่เคยสอนนางเลย
...
ในภาพ เซี่ยหมิงอวิ๋นจ้องมองอักขระอาคมแสงวิญญาณกลางอากาศที่เจียงสวี่สวี่วาดอยู่อย่างเอาเป็นเอาตาย ถึงกับลืมไปว่าตัวเองยังถูกแช่แข็งอยู่ ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ
“เป็นไปไม่ได้... ทำไมแกถึงทำได้...”
แล้วก็เห็นปลายนิ้วของเจียงสวี่สวี่หยุดชะงักขึ้นมาทันที
ใบหน้าเซี่ยหมิงอวิ๋นผ่องใสขึ้นทันที
นางว่าแล้ว!
ยันต์สายฟ้าเพลิงน่ะ มันจะวาดได้ง่าย ๆ ได้ไง ยิ่งเป็นการสร้างยันต์กลางอากาศที่ยากกว่านั้นอีก!
แม้แต่เซี่ยอวิ๋นหลี่ยังทำไม่ได้ สุดท้ายเจียงสวี่สวี่คนนี้ก็เป็นแค่พวกอวดโฉดเอาคนสนใจจริง ๆ
กำลังจะเปิดปากเสียดสีสักสองสามคำ ก็เห็นการเคลื่อนไหวของเจียงสวี่สวี่ที่หยุดไปเดินต่ออย่างรวดเร็ว ช่วงหลังแทบจะไหลรี่ต่อเนื่องในคราวเดียว