ลูกไฟที่ประกายประกายด้วยสายฟ้าพุ่งเข้าใส่สองคนนั้นเต็มหน้า
จะร่ายยันต์สร้างเขตอาคมขวางก็ไม่ทันแล้ว เซี่ยอวิ๋นหลี่สีหน้าบูดบึ้ง สัญชาตญาณบีบให้เข้าไปขวางหน้าเจียงสวี่สวี่
เขารู้ดี ว่าสายฟ้าเพลิงของเซี่ยหมิงอวิ๋นมุ่งหมายที่เขา
เจียงสวี่สวี่มองท่าทางของเซี่ยอวิ๋นหลี่ แววตาขยับเล็กน้อย ยื่นมือออกไป แล้วเธอก็ชักแผ่นหยกรอบคอตัวเองออกมาโยนเข้าไปทางสายฟ้าเพลิงทันที
แผ่นหยกปะทะกับสายฟ้าเพลิง กลายเป็นม่านพลังที่มองไม่เห็นขึ้นขวางไว้ทันที
สายฟ้าเพลิงม้วนตัวคลุกคลีอยู่ครู่ใหญ่ ก็ค่อย ๆ สลายจางหายไปราวกับถูกลบล้าง
ช่วงเวลาเดียวกันนั้น แผ่นหยกตกถึงพื้น ตัวหยกมีรอยแตกร้าวหลายทาง
เจียงสวี่สวี่จ้องมองด้านหน้าด้วยสายตาเย็นชา เห็นห่วงโซ่แสงวิญญาณที่รัดเซี่ยหมิงอวิ๋นไว้ในแผนผังอาคม พร้อมกับม่านอาณาเขตของแผนผังหายไปตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้
เซี่ยหมิงอวิ๋นยืนอย่างภาคภูมิ เมื่อมองไปยังเจียงสวี่สวี่กับเซี่ยอวิ๋นหลี่ แววตาเต็มไปด้วยโทสะที่ยังไม่จางหาย
ความอัปยศที่เธอเพิ่งเจอ ต้องให้สองคนนี้จ่ายคืน!
เซี่ยอวิ๋นหลี่เมื่อรู้ตัวว่าเมื่อครู่เป็นแผ่นหยกของเจียงสวี่สวี่ที่ขวางการโจมตีของเซี่ยหมิงอวิ๋นไว้ ทันทีที่ฟื้นตัวก็โมโหหนักเป็นครั้งหายาก ตวาดเสียงดังใส่เซี่ยหมิงอวิ๋น
"เซี่ยหมิงอวิ๋น! ใช้ยันต์สายฟ้าเพลิงใส่คนสำนักเดียวกัน นี่มันตั้งใจฆ่าคน!"
เซี่ยหมิงอวิ๋นสีหน้าไม่เปลี่ยน หัวเราะเยาะเสียงเย็น
"การประลองของสำนักเซวียน ใครฝีมือเหนือกว่าคือผู้ชนะ ถ้ายันต์สายฟ้าเพลิงแผ่นเดียวก็เอาชีวิตพวกเจ้าไม่รอด นั่นก็แปลว่าฝีมือนายต่ำกว่าคน!"
"นาย!!"
"ฉันจะทำอะไร ไม่ต้องให้นายมาชี้มือชี้เท้า นายถึงจะเป็นผู้สืบสายโลหิตแท้ของตระกูลเซี่ยก็เถอะ ตัวนายเองก็ไม่ได้เก่งกว่าฉัน มีสิทธิ์อะไรมาสั่งสอนฉันที่นี่?"