โจวชาชามือสั่นระริกเก็บเครื่องรางคุ้มภัยกลับมา มองดูยันต์ที่เคยสีสันสดใสนั้นจางหม่นลงต่อหน้าต่อตา
ผูกเครื่องรางคุ้มภัยกลับไว้ที่คอแล้ว โจวชาชาบังคับตัวเองให้สงบ แล้วโทรออกไปหาเซี่ยอวิ๋นหลี่
เมื่อเล่าสถานการณ์ให้ฟังและได้คำตอบว่าพรุ่งนี้เช้าจะมาเอง เธอก็รู้สึกโล่งขึ้นเล็กน้อย
ช่วงนั้นเอง เธอได้ยินเสียงของผู้ช่วยดังแว่วอีกครั้งจากด้านนอก
คราวนี้ชัดว่าเป็นผู้ช่วยตัวจริงแล้ว
แต่โจวชาชาก็ยังไม่คิดจะเปิดประตูให้
"ฉันไม่เป็นอะไรแล้ว กลับไปพักได้เลย บอกผู้กำกับด้วยว่าพรุ่งนี้ฉันลา"
เธอไม่กล้าเปิดประตูแล้ว
โจวชาชาตัดสินใจว่าจะไม่เปิดประตูจนกว่าเซี่ยอวิ๋นหลี่จะมาถึงพรุ่งนี้
สิ่งนั้นชัดเจนว่ามาเพื่อเธอโดยเฉพาะ
ตอนที่ไม่มีใครให้พึ่ง เธอต้องปกป้องตัวเองให้ได้
คืนนั้นโจวชาชาใช้เวลาไปกับการเปิดวิดีโอซ้ำไปมา
วิดีโอนั้นคือคลิปที่ชาวเน็ตตัดมาจากการอัดจอของรายการก่อนหน้านี้
มีทั้งคลิปรวบรวมตอนที่เจียงสวี่สวี่ลงอาคม และฉบับของเซี่ยอวิ๋นหลี่ที่สวดคาถาแสงสีทอง
นี่คือภูมิปัญญาเฉพาะตัวของชาวเน็ตยุคนี้
จำไม่ได้ไม่เป็นไร แค่เมมโมรีในมือถือใหญ่พอก็จบ
ดีที่หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ คืนนี้ผ่านไปอย่างปลอดภัย
โจวชาชาหลับตาพริ้มอยู่ที่หัวเตียงได้แค่ชั่วครู่เมื่อฟ้าสว่าง
ครั้งที่ตื่นอีก ก็ถูกปลุกด้วยเสียงเคาะประตู
ยังเป็นเสียงต๊อก ๆ ต๊อก ๆ ไร้จังหวะแบบเดิม
ทีละจังหวะสองจังหวะ เคาะจนใจของโจวชาชาสั่นตาม