สามปีก่อน เมืองไห่
เจียงหวยกำลังเดินทางไปสนามบิน แต่กลับพบเจออุบัติเหตุรถชนเข้าโดยบังเอิญ
เสียงดังบึ้ม! รถถูกชนกระแทกจนต้องเบรกหยุดทันที
เจียงหวยที่นั่งอยู่เบาะหลัง โทรศัพท์ในมือถูกกระชากหลุดออกไป แต่ก็รับสภาพได้อย่างรวดเร็ว
"ท...ท่านประธานเจียงครับ…"
คนขับยังตกใจไม่หาย ชี้มือไปที่เด็กสาวที่ล้มอยู่ด้านหน้ารถ
เจียงหวยขมวดคิ้ว "ชนคน?"
คนขับรีบอธิบาย "ไม่ใช่ครับ ฝั่งตรงข้ามชนคน คนถูกชนกระเด็นมาตกหน้ารถเราเอง"
เท่ากับเป็นการกระแทกรอบที่สอง
ดูจากแรงปะทะและวิถีการกระเด็น เด็กสาวมีโอกาสรอดชีวิตต่ำมาก
แต่เขาก็ยังลงรถทันที สั่งคนขับโทรเรียกรถพยาบาล พร้อมทั้งให้ผู้ช่วยติดต่อทนายความ กำลังจะส่งมอบที่เกิดเหตุให้ทนายจัดการ สายตากลับเผอิญไปประสานกับดวงตาที่ยังหรี่เปิดค้างอยู่ของเด็กสาวบนพื้น
ท่ากำลังจะเดินกลับหยุดค้างฉับพลัน เขาจ้องมองเธออยู่แบบนั้น
แม้ถูกชนอย่างหนัก แต่ร่างของเด็กสาวแทบไม่มีเลือดออก ใบหน้านั้นปรากฏชัดเจนต่อหน้าเขา ทำให้เขารู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก
ไม่ไกลนัก มีเด็กสาวอีกคนดูเหมือนตกใจกลัวจนร้องไห้ ครอบครัวที่ตามมาทันหลังต่างพากันปลอบเด็กสาวที่ตกใจคนนั้น แต่ไม่มีใครสนใจเด็กสาวที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นเลย
ใจของเจียงหวยรู้สึกแปลก ๆ ไม่สบายขึ้นมา เมื่อได้ยินผู้ช่วยบอกว่าเรียกรถอีกคันมาส่งเขาไปสนามบินแล้ว เขากลับเอ่ยขึ้นทันที
"ยกเลิกทริปธุรกิจครั้งนี้ ฉันจะไปโรงพยาบาลกับรถพยาบาล"