“พี่หลาว” หลาวอิ๋งอิ๋งชะงักไปแวบหนึ่ง ก่อนจะยิ้มให้กู้หมิงเสวียน
“น้องเสวียนดูสภาพจิตใจดีขึ้นเยอะเลยนะ~”
พ่อกู้กับแม่กู้: ???
พี่หลาวคือใคร?
และน้องเสวียน ก็คือใคร?
ถ้าจำไม่ผิด หลาวอิ๋งอิ๋งคนนี้อายุน้อยกว่าลูกชายของพวกเธอถึงสี่ปีใช่ไหม?
ความสัมพันธ์แบบนี้มันผิดตำแหน่งหรือเปล่า?
ยังไม่ทันที่สองคนจะหาคำตอบอะไรได้ ประตูห้องพักฟื้นก็ถูกเปิดอีกครั้ง หญิงสาวแต่งตัวทันสมัยคนหนึ่งเดินเข้ามา
คนที่ว่าคือกู้หมิงเยว่ พี่สาวแท้ ๆ ของกู้หมิงเสวียนนั่นเอง
ในมือถือของกินเสริมสุขภาพมาหลายถุง เมื่อเห็นโหลวอิ๋งอิ๋งที่โผล่มาอยู่ในห้อง เธอก็ชะงักชัด ๆ
เมื่อรู้ว่าหลาวอิ๋งอิ๋งคือหญิงสาวที่พ่อแม่จัดให้มาดูตัวกับน้องชายช่วงนี้ ดวงตาของเธอก็ฉายแววตรวจสอบทันที
กู้หมิงเยว่ถูกพ่อแม่สั่งสอนมาตั้งแต่เด็กว่าต้องหวงน้องชายไว้เป็นชีวิตจิตใจ เธอจึงไม่ชอบใจหญิงสาวที่มองข้ามน้องชายของเธออย่างนี้เป็นทุนเดิม
เธอเชื่อเหมือนกับกู้หมิงเสวียนว่าศาสตร์ลี้ลับอะไรนั่นไม่มีอยู่จริง ตอนแรกจึงไม่เห็นด้วยที่พ่อแม่จะเลือกผู้หญิงแบบนี้มาให้น้อง
แต่การที่ฝ่ายเราไม่ชอบเป็นเรื่องหนึ่ง การที่อีกฝ่ายมองข้ามเราก็เป็นอีกเรื่อง
พอได้ยินว่าเธอมาเยี่ยมไข้ เธอก็เล็มเลย พูดแหลมคมทันที
“มาเยี่ยมไข้ทั้งที ถึงขนาดผลไม้สักถุงก็ไม่หิ้วมาเหรอ? บ้านเธอสอนลูกกันแบบนี้เชียว?”
คำพูดนั้นทำให้ในห้องพักฟื้นเงียบกริบไปชั่วขณะ
ดวงตาของหลาวอิ๋งอิ๋งบีบแคบลงโดยไม่รู้ตัว
กู้หมิงเสวียนสังเกตเห็นสายตานั้น หัวใจแทบหลุดลอยขึ้นคอ เขาแทบจะเด้งตัวลุกจากเตียง
“พี่! อย่าพูดกับพี่หลาวแบบนี้สิ!”
พูดจบก็ยังไม่ลืมหันไปทางหลาวอิ๋งอิ๋ง
“พี่หลาว พี่สาวผมไม่ได้ตั้งใจ อย่าโกรธพี่เขาเลยนะ”
สำคัญที่สุดคืออย่าให้เธอเก็บวิญญาณพี่สาวเขาไป
แน่นอน วิญญาณของตัวเองก็ห้ามเก็บเช่นกัน