คลื่นปราณดำบีบอัดอากาศม้วนตัวพุ่งเข้าหานางราวกล้ำ
ในวินาทีเฉียดฉิว เจียงสวี่สวี่ถูกใครสักคนดึงแขนพาเข้ามาในอ้อมกอด
แสงสีทองคุ้นตาคลุมร่างของนางไว้ทั้งหมด
ฉู่เป่ยเฮ่อโอบเธอหมุนเปลี่ยนทิศทาง กดคนตัวเล็กแนบแน่นเข้าอก พร้อมใช้หลังรับคลื่นปราณดำนั้นเอาไว้
หยกปี้ซี่ที่เพิ่งดูดกลืนพลังปราณจากหยูหลิงเมื่อครู่ราวกับมีสัมผัสพิเศษ ตัวหยกเบ่งประกายออกมาเป็นเกราะเปลือกเต่ายักษ์ปกคลุมทุกคนไว้ภายใน
ในเวลาเดียวกัน เสียงระเบิดกึกก้องดังสนั่นไปทั้งตึก
ผู้คนรอบข้างตื่นตระหนกยื่นหัวออกมาจากทุกมุมตึก อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
แขกที่รอคิวร้านหม้อไฟยังแหงนคอแหลกลานอยากเดินเข้าไปดู แต่ถูกพนักงานใจดีที่ใส่ใจลูกค้าเป็นที่หนึ่งขวางไว้ทันที
"นั่งรอตรงนี้แหละ เดี๋ยวฉันไปสืบให้!"
พูดจบก็วิ่งฉีกไปเลย
ฝั่งนี้ ห้องรับแขกกลายเป็นซากปรักหักพัง
ม่านกั้นที่เจียงสวี่สวี่ปล่อยไว้ข้างเจียงฮั่นกับหยูหลิงตอนแรกถูกละลายเหมือนแผ่นยันต์ก่อนหน้านี้ กลายเป็นน้ำดำเป็นแอ่ง
น้ำดำไหลเลื่อนลงจากม่านเปลือกเต่าที่ปี้ซี่ตั้งตรงเอาไว้ ตกลงพื้นแล้วฟุ้งออกเป็นควันดำซ่า ๆ ทันที
ส่วนระบบที่บินสนุกเกินไปเมื่อกี๊จนอยู่นอกเหนือการปกคลุมของเกราะปี้ซี่ หมอกดำข้นที่เคยห่อหุ้มทั้งตัวถูกระเบิดจนเหลือบางเบา ตอนนี้หลังเปลือกเต่าก็เปื้อนน้ำดำติดมาไม่น้อย
เจียงสวี่สวี่ดึงตัวออกจากอ้อมกอดฉู่เป่ยเฮ่อทันทีที่ระเบิดจบ แรกสุดรีบลากเขามาตรวจสอบอย่างละเอียด พอสังเกตเห็นเกราะเปลือกเต่าคุ้นตาที่ยังคลุมหัวอยู่ ถึงได้ปล่อยลมหายใจยาวออกมา
แต่ก็ยังกลั้นใจไม่ไหว ขำตวาดฉู่เป่ยเฮ่อหนึ่งครั้ง