เมื่อสองปีก่อน ในรอบสุดท้ายของการประลองใหญ่แห่งสำนักเซวียน เนื้อหาการประลองที่เหวินเหรินไป่อี้เป็นผู้กำหนด ก็คือการเอาชนะ "ศัตรู" ในจิตสำนึกลึกของตัวเองภายในม่านอาณาเขต
สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าลู่หนานซิงในครั้งนั้น คือปู้ฮั่วกู่ในร่างสมบูรณ์นั่นเอง
ถึงแม้รูปแบบการชักจะงว่าจะต่างกัน แต่สำหรับลู่หนานซิงแล้วก็ไม่ต่างกันมากนัก
ถึงตอนนี้ ก็ต้องยอมรับในสายตาระยะไกลของบรรดาปีศาจใหญ่รุ่นพี่จริง ๆ ใครจะไปคิดว่าเหวินเหรินไป่อี้เมื่อสองปีก่อน ได้ช่วยพวกนางทายหัวข้อสอบไว้โดยบังเอิญแล้ว
ลู่หนานซิงเคยเอาชนะปู้ฮั่วกู่ร่างสมบูรณ์นั้นมาด้วยตัวเอง ธรรมดาจะถูกชักจูงให้หลงง่าย ๆ ได้อย่างไร
ความคิดร้ายลึก ๆ ในใจ?
ไม่มีอยู่หรอก
ความคิดร้ายของเธอถูกเธอเล่นงานจนตายไปนานแล้ว
ส่วนเจียงสวี่สวี่ เธอยอมรับว่าคำพูดของชูเอ่อที่พูดออกมาจากปาก "เวินเหรินชีชี" นั้น ก็มีจังหวะหนึ่งที่สัมผัสเส้นสายใจของเธอได้อย่างแอบแผงจริง
แต่ก็แค่สัมผัสเท่านั้น
ถ้าเขาฝ่าลึกเข้าไปอีก จะพบว่าเส้นสายใจของเธอ ไม่ได้เป็นเช่นที่เขาชักจูงด้วยความเจ็บปวดนั้นเลย
"สิ่งที่นายพูดคืออดีตทั้งนั้น แต่ตอนนี้……ฉันไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวอีกต่อไปแล้ว"
รอบข้างของเธอตอนนี้ มีทั้งเพื่อน มีครอบครัว และมีคนรัก
ราวกับว่าหัวใจของเธอผูกพันอยู่กับใครบ้าง ในกลางอากาศว่างเปล่าเบื้องหลังชูเอ่อ จึงปรากฏเงาของคนที่เธอห่วงใยได้ชัดเจน
ถูซิงจู๋ยืนอยู่ในอาณาเขตสกัด ซัวนาในมือบรรเลงขึ้น ขณะที่ด้านข้างของเขา เจียงหวยกับฉู่เป่ยเฮ่อยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กัน ราวกับมองมายังเธอผ่านค่ายกล