ความปั่นป่วนที่ระเบิดขึ้นกะทันหันฝั่งนี้ ถึงกับทำให้ฝั่งหลีทิงต้องชะเง้อมอง
เมื่อเห็นเงาร่างปีศาจงูเก้าหัวที่ปรากฏขึ้นแทบจะเหมือนเป๊ะทุกกระเบียดนิ้ว ผู้อาวุโสทั้งสองของหมอกผีต่างขมวดคิ้วขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว แล้วพร้อมใจกันเหลือบสายตาไปที่เจียงสวี่สวี่ที่ยืนอยู่เบื้องหน้าเงานั้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความคิดใคร่ครวญ
ฉู่เป่ยเฮ่อมองเห็นแต่ไกล ใจก็เริ่มอึมครึม เขาจึงส่งเสียงในใจที่มีแต่หลีทิงเท่านั้นที่ได้ยิน สั่งการไปทันที
"สมาชิกหมอกผีที่อยู่ที่นี่วันนี้ ห้ามปล่อยสักคนไป"
ช่วงเวลาเช่นนี้ แม้จะต้องฆ่าทิ้งจนหมดเกลี้ยง ก็ต้องเก็บคนเหล่านี้เอาไว้
ดวงตาของหลีทิงขยับเล็กน้อย ในใจลาง ๆ ทายถึงเหตุผลที่อีกฝ่ายออกคำสั่งนี้ จึงไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว พลังปีศาจกระจายออกมา มังกรน้ำที่เชื่อมต่อฟ้าดินพุ่งทะยานขึ้นเหนือ ทันทีที่พันคนเหล่านั้นเข้าไป ร่างมังกรน้ำก็กลายเป็นผลึกน้ำแข็งจากด้านในสู่ภายนอก
ผู้อาวุโสที่ถูกจั่วอู่ด่ามาก่อนหน้านี้และพึ่งเข้ามาแทนตำแหน่งใหม่ พร้อมลูกน้องเบื้องหลัง ถูกบดขยี้ตายคาหน้าในพริบตา
"ต่อสู้กับฉันอยู่ยังกล้าเผลอ นี่นายดูแคลนฉันขนาดนี้เชียวเหรอ ฮึ?"
เมื่อหมัดเด็ดของหลีทิงปรากฏขึ้น อีกผู้อาวุโสที่แทบเอาตัวรอดมาได้ก็ไม่กล้าเผลอคิดอะไรอีก รีบรวมสมาธิทั้งหมดกลับมาที่คนตรงหน้า
แต่ในใจก็มีลางสังหรณ์บางอย่างขึ้นมาแล้ว
คราวนี้ พวกเขาคงไม่มีทางกลับไปได้อีกแล้ว
……
อีกด้านหนึ่ง เจียงสวี่สวี่เมื่อยืนยันได้ว่างูทั้งเก้าหัวถูกคำรบคาบไปหมดแล้ว ก็รีบปล่อยงูที่ตัวเองกอดรัดแน่นไว้ออกจากจุดสำคัญ