ความเงียบราวกับลมประหลาดคืบคลานระหว่างคนสองคน
หลีทิง เจียวถู และกุยซวีตั้งหูฟังเรื่องราวของทั้งสอง แต่ตากลับมองไปทางอื่น ๆ ทั้งหมด แกล้งทำเป็นไม่มีพวกเขาอยู่ในสายตา
แต่มีสักตัวที่ไม่รู้เรื่องราวอะไรเลย
ศีรษะกลางของเซียงโหยวเอนเข้าหาปี้ซี่ หยุดลงริมขอบกระดองเต่า ดวงตาแนวตั้งคู่หนึ่งมองจ้องเจียงสวี่สวี่ตรง ๆ
มันเปิดปาก แล้วถามเธอว่า
"หนูน้อย ที่ตัวเจ้า ทำไมถึงมีเสี้ยววิญญาณปีศาจของข้าอยู่?"
แม้เพิ่งฟื้นความรู้ตัวได้ไม่นาน แต่มันยังจำได้ว่าเมื่อครู่เด็กหญิงคนนี้กระจายภาพเงาปีศาจงูเก้าหัวออกไป
มันรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าในภาพเงานั้น มีเสี้ยววิญญาณปีศาจของมันเองอยู่
พอได้ยินเซียงโหยวพูดเช่นนั้น หลีทิงกับพวกต่างเหลือบมองไปโดยไม่ได้ตั้งใจ
โดยเฉพาะเจียวถู แววตาที่มองงูเก้าหัวเต็มไปด้วยความประหลาดใจและความอยากรู้
เสี้ยววิญญาณปีศาจอะไรนะ?
ภาพเงาปีศาจที่เจียงสวี่สวี่เรียกออกมาเมื่อครู่ ข้างในมีวิญญาณปีศาจของงูเก้าหัวอยู่??
ท่ามกลางสายตาสำรวจของทุกคน ฉู่เป่ยเฮ่อกลับหรี่ดวงตาคมดำลงเล็กน้อย
เรื่องที่เสี้ยววิญญาณปีศาจของเซียงโหยวอยู่ในภาพเงาที่เจียงสวี่สวี่รวบรวมขึ้น เขาเพิ่งค้นพบไปไม่นาน
และเพราะค้นพบเช่นนั้น เขาถึงได้สั่งหลีทิงไปตามนั้น
วินาทีที่ภาพเงาปีศาจงูเก้าหัวปรากฏตัว ฉู่เป่ยเฮ่อก็นึกถึงครั้งที่ในแดนฝันของม่านโม่ เจียงสวี่สวี่เคยแปลงร่างออกมาเป็นงูเก้าหัวแบบนี้เช่นกัน
แต่ครั้งนั้นด้วยความพิเศษของแดนฝันม่านโม่ ภายในความฝัน เธอแปลงร่างเป็นอะไรก็ได้ตามจินตนาการ
แต่วันนี้ เธอใช้พลังปีศาจแปลงภาพเงาปีศาจเซียงโหยวขึ้นมาอย่างแท้จริง