สวี่ซินหยางโดนหนุ่มคนส่งด่วนวิญญาณฟาดหน้าแป๊บเดียวก็มึนตึ้บไปทั้งคน
เจียงสวี่สวี่กับฉู่เป่ยเฮ่อที่มองอยู่ในห้องก็แปลกใจไปแวบหนึ่ง แต่ก็แค่แวบหนึ่งเท่านั้น ไม่มีท่าทีเกินตัวแต่อย่างใด
พอรู้ตัวทัน สวี่ซินหยางเพิ่งจะเอ่ยถามโทษ หนุ่มคนส่งของก็พูดขึ้นก่อน
"นี่คืออีกหนึ่งบริการที่พ่อของนายสั่งไว้ผ่านออเดอร์ บริการตัวแทนจัดการเรื่องวิญญาณ นอกจากนี้เขายังมีคำฝากจะส่งต่อด้วย"
หนุ่มคนส่งของพูดจบ ใบหน้าที่เรียบนิ่งก็มีชีวิตชีวาขึ้นทันที คิ้วตั้งชัน เต็มไปด้วยความโกรธ แล้วก็ปัง! ฟาดตบอีกแป๊บเข้าที่ศีรษะสวี่ซินหยาง แม้แต่น้ำเสียงก็เปลี่ยนโทนไปด้วย ตบไปด่าไป
"เด็กเวร! แค่ลงแข่งประชันสำนักเซวียนนายจะเอาหัวขึ้นฟ้าแล้วเหรอ! ยังกล้าเอาของของพ่อไปตั้งเป็นของแลก!
นั่นมันของของนายคนเดียวรึเปล่า? ของนั่นอีกไม่นานต้องมีส่วนของพี่สาวนายด้วย! ไม่ถามสักคำก็เอาไปให้คนอื่นไปแล้ว ทำไมนายไม่เอาตัวเองไปแลกเล่า!? หืม?
อย่าคิดว่าอยู่ไกลกันฉันจะจัดการนายไม่ได้นะ รอแข่งเสร็จเถอะ รอดูเลยว่าฉันกับพี่สาวนายจะไม่ลงไม้ลงมือกับนาย!"
น้ำเสียงกับจังหวะการด่าเหมือนพ่อแบบเป๊ะ ๆ ทำเอาสวี่ซินหยางชั่วขณะหนึ่งนึกว่าตรงหน้าคือพ่อแท้ ๆ ของตัวเอง กล้าขัดขืนเกินตัวไม่ได้เลย ได้แต่กอดกล่องแน่น ก้มหัวรับคำด่าตลอดทั้งทาง ท่าทางเหมือนนกกระจอกที่หุบหัวหุบคอ
หนุ่มคนส่งของด่าคำฝากของนายจ้างจบ ก็เปลี่ยนกลับเป็นสีหน้าเดิมอย่างคล่องตัว แล้วเสริมอีกนิด
"พ่อของนายบอกว่า แม้นายจะเชื่อถือไม่ได้ก็ตาม แต่เมื่อทำสัญญาแลกเปลี่ยนกันไปแล้ว ก็ต้องมีจรรยาบรรณของคำสัญญา รีบส่งของให้อีกฝ่ายครบถ้วน อย่าไปเพิ่มภาระให้เขา"