เจียงสวี่สวี่ไม่รู้ว่าเหวินเหรินไป่อี้วางแผนอะไรกับการประลองรอบที่สอง
แต้มแม้จะรู้ ก็ไม่คิดจะใส่ใจอยู่แล้ว
พอการประลองรอบแรกจบลง อิ๋งอิ๋งก็ทะเยอทะยานเข้ามาแถวเจียงสวี่สวี่ทันที ทั้งทีดื้อรั้นจะแซะติดกลุ่มของพวกเธอไปทานข้าวด้วยกัน
เหวินเหรินไป๋เสวี่ยเห็นดังนั้น ก็ลากเซียนเหยากับหลานจิ้งเข้าร่วมตามไปด้วยทันที
อิ๋งอิ๋งเล็ดลอดเตือนขึ้น
"พวกคุณไม่ได้อยู่กลุ่มเดียวกันนะ มาทานข้าวรวมกันจะเหมาะเหรอ?"
ที่สำคัญก็คือ ไม่ไกลจากพวกเหวินเหรินไป๋เสวี่ย ชนเผ่าปีศาจสามคนจากสำนักงานจัดการปีศาจยังจ้องมองฝ่ายนี้อยู่แบบไม่แพ้ทาง
แถมหน้ายังเต็มไปด้วยไอแค้นอีก
แต่เหวินเหรินไป๋เสวี่ยไม่ถือสา "แกก็ไม่ได้อยู่กลุ่มเดียวกับสวี่สวี่นี่ ยังมาทานข้าวด้วยกันได้เลย ส่วนเรานี่ขนาดเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนกันจริง ๆ แท้ ๆ"
เธอหยุดคิ้ว แล้วเสริมต่อ
"ยังไงเราก็เป็นป้าฝ่ายแม่ของสวี่สวี่!"
คำพูดนี้ ฟังดูมีกลิ่นอายการประกาศอาณาเขตอยู่ไม่น้อย
แต่อิ๋งอิ๋งกลับไม่ได้ยินใจความนั้น กลับหน้าซึ้ง "เท่จังเลย"
หลานจิ้งที่อยู่ข้าง ๆ ฟังแล้วก็เหมือนจะอ้วก "อะไรของแกที่มันเท่?"
อิ๋งอิ๋งจึงอธิบาย "แบบคนละรุ่นแต่มาเรียนด้วยกันแบบนี้ไง มันเท่อยู่แล้ว"
โดยเฉพาะคนละรุ่นคนนี้ ยังไม่ใช่คนซะด้วย!
เหวินเหรินไป๋เสวี่ยได้ยินคำพูดของอิ๋งอิ๋งก็ขยับปลายหูทันที อิ๋งอิ๋งคนนี้ กล้า ๆ เข้าใจเธอ!
เธอจึงถอนความเป็นปฏิปักษ์ต่ออิ๋งอิ๋งออกหมด แล้วเปลี่ยนเป็นหน้ายิ้มแฉ่งอย่างอบอุ่นแทน
"ฉันชื่อเป่ยเสวี่ย แกชื่ออิ๋งอิ๋งใช่ไหม? แกอ่านนิยายไหม?"
ทั้งสองคนก็คุยกันติดกันอย่างไม่รู้ตัว
อิ๋งอิ๋งตัวจริงก็เป็นคนเจรจา ชอบข่าวซุบซิบ ชอบติดตามดารา อ่านนิยายด้วย เป็นแบบว่าคุยเรื่องอะไรก็ได้กับทุกคน
เซี่ยอวิ๋นหลี่ไม่สนใจมิตรภาพแปลก ๆ ของผู้หญิงเท่าไหร่ จึงหันไปถามเจียงสวี่สวี่