เหวินเหรินไป๋เสวี่ยไม่ได้แค่ลากเสวียนเซียวให้ไปตามหาของของตัวเองมาคุมจำนวนธุรกรรมให้เจียงสวี่สวี่ แต่ยังไปตามชาวเผ่าปีศาจอีกสี่คนให้มาร่วมวงด้วย
รวมสองกลุ่มเข้าด้วยกันก็ได้สิบสองธุรกรรมแล้ว
หลานจิ้งคุ้นเคยกับเจียงสวี่สวี่พอสมควร ฟังแล้วไม่พูดเปลี่ยนก็ตกลงทันที
ส่วนตัวแทนสำนักงานบริหารเผ่ามารอีกสามคนกลับอึ้งไปพักใหญ่
"นี่พวกเราลืมอะไรไปหรือเปล่า..."
ลืมคำสั่งของราชันจิ้งจอกในครั้งนี้หรือ?
ทุกคนรู้กันดีว่าช่วงการแข่งใหญ่ ภาพจากยันต์บันทึกภาพจะถูกถ่ายทอดสดแบบเรียลไทม์ แต่เขาไม่ได้พูดประโยคนี้ออกมา ทว่าทุกคนเข้าใจกันหมด
ถอยไปหมื่นก้าว แม้จะไม่มีคำสั่งนั้น เจียงสวี่สวี่ก็เป็นตัวแทนของสถาบันลัทธิเต๋าเมืองไห่ ซึ่งในการแข่งครั้งนี้คือฝ่ายตรงข้ามกับพวกเขาชัด ๆ
แล้วพวกเขามีสิทธิอะไรต้องช่วยเธอทำข้อตกลงเดิมพันอันโง่ ๆ นั้น?
ได้ยินคำตั้งข้อสงสัยนี้ ต่อไปก็ถึงตาเหวินเหรินไป๋เสวี่ยที่อึ้งบ้าง
"นี่พวกเราโง่กันหรือไง?"
เธอพูดว่า
"เรื่องนี้ไม่ใช่พวกเราช่วยเธอ แต่เป็นเธอที่ช่วยพวกเราต่างหาก"
ชัด ๆ ว่าเป็นไอเดียที่ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย ยังไม่เข้าใจเลยว่าทำไมต้องคัดค้าน
แม้ว่าสามวิธีแรกที่สวี่สวี่บอกจะยากก็จริง แต่เธอไม่คิดว่าจะยากพอจะสะกดสวี่สวี่ไว้ได้จริง
ถ้าสวี่สวี่อยากผ่านฉากด้วยตัวเอง ไม่เว้นแต่หนึ่งชั่วโมงเสียอีก
"สวี่สวี่ครั้งนี้แม้จะเป็นตัวแทนฝ่ายสำนักเซวียน แต่เธอก็เป็นเพื่อนร่วมชั้นของพวกเราที่สถาบันเผ่ามาร! แถมยังเป็นเพื่อนร่วมงานของพวกคุณที่สำนักงานบริหารเผ่ามารด้วย! พวกคุณใจเย็นชาขนาดนี้ได้ยังไง?!"
เหวินเหรินไป๋เสวี่ยไม่ทันจบประโยคก็ปิดหน้าอกแล้วทำหน้าเจ็บปวดใจสุด ๆ
"ก็เพราะมีมารใจดำไม่รู้จักแยกแยะแบบพวกเรานี่แหละ ชื่อเสียงของเผ่ามารในหมู่มนุษย์ถึงได้แย่ขนาดนี้..."