ได้ยินเสียงอึกทึกจากในห้อง ผู้กำกับที่ยืนอยู่หน้าประตูก็หน้ามืดควัน
เซี่ยอวิ๋นหลี่แน่ใจแล้วว่าคาถาปราบผีบาดเจ็บสาหัสถึงภูตเงา จึงกำลังจะยกเท้าเตะประตู
ผู้กำกับสีหน้าเปลี่ยนไปทันที รีบเข้าไปขวาง "คุณเซี่ย... ไม่ๆ ๆ... อย่าใช้ความรุนแรงสิครับ"
เตะพังแล้วกองถ่ายละครชดเชยเงินยังเรื่องเล็ก แต่ถ้าเรื่องบานปลายใหญ่โตขึ้นมาก็จะเก็บกวาดไม่ไหว
"คนข้างในฉันรู้จัก เดี๋ยวฉันเคาะประตูก่อน"
ผู้กำกับพูดจบก็รีบขึ้นไปเคาะประตู
โจวชาชาเพิ่งได้ยินเสียงกรีดร้องของหลี่เฉินหมิงฮวาเมื่อครู่นี้เอง มองท่าทางของผู้กำกับตอนนี้ก็จับได้ทั้งหมดว่าแกต้องการให้คนข้างในได้เตรียมตัว จึงจ้องแกด้วยความไม่เชื่อสายตา
ผู้กำกับรับสายตาของโจวชาชาไว้ แต่ยังฝืนเคาะประตูต่อ ทว่าในห้องก็ไม่มีใครออกมาเปิดสักที
ผู้กำกับจึงพูดต่อ
"งั้นให้ผู้จัดการโรงแรมมาเปิดประตูดีไหม? รอแป๊บนะ..."
โจวชาชาฟังแล้วแสดงความไม่พอใจออกทางสีหน้า กำลังจะเปิดปาก ก็ได้ยินเซี่ยอวิ๋นหลี่พูดว่า "ไม่ต้อง"
ว่าแล้วเขาก็หยิบมนุษย์กระดาษน้อยออกจากกระเป๋าโดยตรง
ไม่ให้ใช้ความรุนแรงก็ใช้วิธีอื่นสิ
นิ้วมือผูกนิ้วมนต์ดึงพลังวิญญาณชี้ไปที่มนุษย์กระดาษน้อย มนุษย์กระดาษน้อยก็เริ่มขยับได้ทันที
ท่าทางจะดูฝืด ๆ หน่อย แต่ก็ยังลอยตัวลงจากอุ้งมือของเซี่ยอวิ๋นหลี่ได้
มนุษย์กระดาษน้อยลงพื้นแล้วรีบแทรกซอดผ่านรอยประตูเข้าไปในห้อง ไม่นานก็ได้ยินเสียงคลิก ประตูเปิดออกจากด้านใน
ทั้งผู้กำกับและโจวชาชาต่างพร้อมหน้าตื่นตะลึง
คนสำนักเซวียนทำแบบนี้ได้ด้วยเหรอ?
เซี่ยอวิ๋นหลี่ไม่แคร์ความตื่นตะลึงในตาของทั้งสอง เดินเข้าไปในห้องตรง ๆ เห็นได้ชัดว่าไม่คิดว่าการบุกห้องคนอื่นแบบนี้จะไม่เหมาะสม