โจวชาชาตอนนั้นอาบน้ำแปรงฟันเสร็จเรียบร้อยแล้ว กำลังฟังผู้จัดการส่วนตัวเล่าถึงตารางงานในช่วงต่อไป
พอได้ยินเสียงแจ้งเตือนบัญชีพิเศษ เธอก็เปิดเวยปั๋วเข้าไปดู เห็นว่าเซี่ยอวิ๋นหลี่รีโพสต์คอมเมนต์ที่เขาคัดมาโดยเฉพาะ พร้อมข้อความสี่ตัวอักษรนั้น
ทั้งตัวแข็งค้างไปแป๊บหนึ่ง แล้วก็ห้ามใจไม่ได้ที่กระโดดขึ้นตึง ๆ กลางที่ ร้องออกมาดัง ๆ
"เฮ้ย!"
ผู้จัดการส่วนตัวที่อยู่อีกฝั่งสายเสียงตกใจสุด ๆ เพิ่งจะเปิดปากจะถาม โจวชาชาก็รีบรวบรัดปัดงานจบแล้ววางสายไปเสียแล้ว
เธอเปิดหน้านั้นขึ้นมาใหม่ ซูมเข้าไปดูซ้ำอีกสามรอบ โจวชาชาถึงกับยืนยันได้ว่าตาเธอไม่ได้เห็นผิด
รีบกระโดดขึ้นเตียงทันที ทั้งตัวตื่นเต้นจนเด้งดึ๋ง ๆ ไปมา
เด้งไปสองสามที ก็เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ เปิดหน้าแชทกับเซี่ยอวิ๋นหลี่ แคปหน้าจอไปถามเขาว่า
[นี่มันหมายความว่าอะไร?]
เซี่ยอวิ๋นหลี่เหมือนจะรู้ตัวมาก่อนแล้วว่าเธอต้องถาม ตอบกลับมาเร็วมาก[ก็คือคำอธิบายไง]
โจวชาชาจะยอมรับคำตอบแบบนี้ได้ยังไง เลยถามตรง ๆ ว่า
[งั้นนี่มันถือเป็นการสารภาพรักใช่ไหม?]
เธอดูจะหมัดหนักกับคำตอบของเขามาก
หรือไม่ก็หมัดหนักกับท่าทีของเขา
เซี่ยอวิ๋นหลี่ฝั่งโน้นคิดอย่างนั้นอยู่ในใจ แต่เมื่อตอบไปแล้วครั้งหนึ่ง ครั้งนี้เขาเลยตอบอย่างเด็ดขาดไม่อ้อมค้อม
[ใช่]
แม้ตอนนี้จะยังไม่สะดวกที่จะเปิดเผยต่อสาธารณะ แต่เขาก็อยากชดเชยความเสียดายเล็ก ๆ ให้เธอสักหน่อย
เพราะแม้วันหน้าจะเปิดเผยจริง ความรู้สึกในตอนนั้นก็ย่อมไม่เหมือนตอนนี้อยู่แล้ว
เมื่อเลือกแล้ว เซี่ยอวิ๋นหลี่ก็จะไม่อ้อนอ้อมอะไรอีก
โจวชาชามองตัวอักษรที่ส่งมาจากอีกฝั่ง