เจียงสวี่สวี่พยักหน้าให้เขา "ได้"
แม้หน้าตัวเธอจะไม่ใหญ่พอจะให้โหยวเซวียนช่วยเหลือ แต่เหวินจิ่วช่วยได้นี่
สำนักงานบริหารปีศาจจะคุมตัวสอบสวนกันทั้งคืน เพราะเหวินเหรินชิงไป๋ถูกเธอปั่นจนเสียศูนย์ แถมยังแบกร่างเต็มไปด้วยบาดแผล ยังรื้อข้อมูลทุกอย่างที่รู้มาสารภาพซะหมดเปลือก
แม้ยังไม่รู้ว่าสิ่งที่เรียกว่ามลทินนั้นแท้จริงแล้วคืออะไร แต่เรื่องที่เธอขู่เหวินเหรินชิงไป๋ก็ไม่ได้เป็นเรื่องโกหกลม ๆ
การระเบิดของพลังปีศาจมลทินย่อมแลกด้วยพลังปีศาจและชีวิต แม้จะกำจัดมลทินออกไปได้ ร่างปีศาจที่ถูกปนเปื้อนก็จะเหลือบาดพร้อม ความเสียหายของพลังปีศาจก็เป็นหนึ่งในนั้น
ฉะนั้นแม้เธอจะไม่พูด เหวินจิ่วในฐานะผู้รับผิดชอบสำนักงานบริหารปีศาจ ก็จะไปหาโหยวเซวียนเพื่อเด็ก ๆ ปีศาจอยู่ดี
ถ้าไป๋จู้ช่วยประสานงานด้วย อาจได้ผลเป็นเท่าตัว
ไป๋จู้เห็นเธอพยักหน้าก็ยิ้มแห้ง ๆ ก้มหน้าลง แล้วหยิบโทรศัพท์ออกมา เอ่ยเบา ๆ
"ง งั้น... เดี๋ยวฉันไปบอกคณบดีก่อน"
ตอนนี้เขายังเป็นนักศึกษาของวิทยาลัยลัทธิเต๋าเมืองไห่อยู่ ถ้าจะค้างอยู่แถวนี้ชั่วคราว ก็ต้องบอกคณบดีแน่ ๆ
เจียงสวี่สวี่รอจนเขาก้มหน้าส่งข้อความเสร็จ ยืนยันว่าคืนนี้เขาจะเฝ้าอยู่แถวนี้ จึงไม่เตือนอีก
ล้วง POCKET เสีย ๆ แล้วควักลูกอมออกจากกระเป๋าหนึ่งเม็ด วางลงในฝ่ามือไป๋จู้
"ลูกอมที่แถวถนนปีศาจนี่ผลิต รสชาติไม่เหมือนลูกอมทั่วไป ถ้าเหนื่อยก็ลองชิมดู"
ไป๋จู้มองลูกอมในฝ่ามือ พยักหน้าให้เธอ แล้วเอ่ยเบา ๆ "ครับ"
เจียงสวี่สวี่ร่ำลาไป๋จู้ แล้วเดินออกจากคลินิก
พอออกมาก็เห็นมีคนยืนรออยู่หน้าคลินิกสามคน
คือเจียงหวย และเจียงซู่กับเจียงฮั่น
เจียงสวี่สวี่แปลกใจเล็กน้อย ก็ได้ยินเจียงซู่พูด