“ยังจะต่ออีก?”
เหวินเหรินไป๋เสวี่ยมีสีหน้าแปลกใจ ชี้ไปที่บ่าของเจียงสวี่สวี่ “แขนฝั่งนั้นนายขยับไม่ได้แล้วใช่ไหม”
เพียงคำพูดจบ ก็เห็นเจียงสวี่สวี่วางมือซ้ายลงที่บ่าขวา แล้วกระชากออกแรงอย่างฉับพลัน
มีเสียงดังกร๊วกของกระดูกที่เคลื่อนกลับเข้าที่ เจียงสวี่สวี่ใบหน้าสะดุ้งด้วยความเจ็บแวบหนึ่ง แล้วก็กลับมาเป็นปกติราวไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“ตอนนี้โอเคแล้ว”
เหวินเหรินไป๋เสวี่ยและเพื่อนร่วมชั้นพิเศษสัตว์ประหลาดอีกสิบคนต่างหันมามองเธอด้วยความประหลาดใจ
“งั้นก็ยังไม่ได้ กระดูกนายแน่นอนว่าแตกแล้ว ฉันชนะแบบนี้มันไม่มีเกียรติ”
เหวินเหรินไป๋เสวี่ยยืนกราน “ฉันไม่รังแกลูกอนารยชนหรอก พอหายดีแล้วค่อยมาต่อยกกับฉันใหม่”
พูดจบก็หิ้วจินเสี่ยวสวี่ขึ้นมาทำท่าจะเดินออกไป แต่แล้วก็ได้ยินเจียงสวี่สวี่เรียกหยุดอีกครั้ง
เธอเรียกระบบ “กุยซวี”
ระบบยอมรับชะตากรรมทันที คาบกล่องกระเป๋าบินกลับไปหาเธอ
เจียงสวี่สวี่ล้วงมือลงในกระเป๋า แล้วหยิบยันต์ที่แผ่รัศมีสีขาวออกมา
เธอหันไปบอกทุกคนในชั้นพิเศษสัตว์ประหลาดรวมถึงเหวินเหรินไป๋เสวี่ยว่า “นี่คือยันต์รักษาที่ไป๋จู้หลั่งพลังปีศาจออกมาสร้างขึ้น ไม่นับเป็นของสำนักเซวียนนะ”
พูดจบ เธอก็แปะแผ่นยันต์นั้นลงที่แขนตัวเอง
นิ้วมือกำเป็นอาคม เรียกใช้แผ่นยันต์
เห็นแสงวิญญาณสีขาวซึมเข้าสู่แขนของเธออย่างรวดเร็ว ไม่นานก็จางหายไป
สีหน้าของเจียงสวี่สวี่ดูผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด จากนั้นก็เหวี่ยงแขนไล่ต่อหน้าทุกคน
“งั้นตอนนี้ ต่อได้แล้ว”
เหวินเหรินไป๋เสวี่ยมองเธอด้วยความไม่เชื่อสายตา แต่เมื่อคนอื่นทำกันถึงขั้นนี้แล้ว ก็เห็นจะต้องลงมือต่อเท่านั้น