ชายหนุ่มยังไม่ทันได้ทำปฏิกิริยาต่อการที่เจียงสวี่สวี่โผล่มาอย่างกะทันหัน ทั้งตัวก็โดนสายฟ้าฟาดลงกลางแผ่นหลังอย่างจัง
เสียงกรีดร้องจมหายไปในแสงสายฟ้าปีศาจ
พร้อมกันนั้น เส้นไหมสีดำที่ตัดไม่ขาดก็ค่อย ๆ กลายเป็นเถ้าธุลีตามร่างไหม้เกรียมของชายคนนั้นไปด้วย
เจียงสวี่สวี่แน่ใจว่าอีกฝ่ายขยับตัวไม่ได้แล้ว จึงหันไปมองฉู่เป่ยเฮ่อที่ยืนอยู่ข้าง ๆ "นายไม่เป็นอะไรใช่ไหม?"
ฉู่เป่ยเฮ่อเห็นว่าเธอสะดุ้งสุดตัวคว้ามือเขาไว้ จึงพูดเพียงว่า "วางใจ ฉันไม่เป็นไร"
เจียงสวี่สวี่โล่งอกอยู่ในใจ ถ้าไม่มีฉู่เป่ยเฮ่อช่วยประสานงาน คนเดียวของเธอจะจัดการคนนี้คงต้องเหนื่อยกันพอตัว
"ไปห้องใต้ดินหาพี่ชายกับคนอื่นก่อน"
แม้จะพูดอย่างนั้น แต่เจียงสวี่สวี่กับฉู่เป่ยเฮ่อก็ยังลงมาชั้นล่างเพื่อดูสภาพของเซี่ยอวิ๋นหลี่กับคนอื่นก่อน
ชั้นล่าง เหอหยวนอิงกับเซี่ยอวิ๋นหลี่ซึ่งถูกควบคุมอยู่ เมื่อเส้นไหมสีดำหลังตัวกลายเป็นเถ้าถ่านหายไป ความรู้สึกถูกมัดรัดยับยั้งทั้งทางจิตและร่างกายที่แน่นเป็นระเบียบก็คลายตัวลงทันที
แม้จะไม่รู้ว่าเจียงสวี่สวี่ใช้วิชาย้ายร่างแบบไหนเมื่อครู่ แต่ชัดเจนว่าเธอจัดการคนที่อยู่เบื้องหลังได้สำเร็จแล้ว
หมอกดำในตึกเรือนนั้นค่อย ๆ สลายไปตามการตายของชายคนนั้น อย่างน้อยก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อการเคลื่อนไหวของพวกเขาอีก
เจียงสวี่สวี่กับฉู่เป่ยเฮ่อลงมาจากชั้นบน ยกมือคลายพันธนาการที่ตัวคนหนึ่งกับวิญญาณหนึ่ง แล้วพาคนไปที่ห้องใต้ดิน
ตระกูลเจียงมีห้องใต้ดินสองแห่ง หนึ่งอยู่ตึกฝั่งตะวันออก หนึ่งอยู่ฝั่งตะวันตก
ที่เจียงหวยและคนอื่นอยู่คือห้องใต้ดินฝั่งตะวันออก