เจียงสวี่สวี่ไม่ได้เข้าใจเรื่องม่างโม่ลึกซึ้งนัก ไม่แน่ใจว่าจะใช้วิธีแบบไหนถึงดึงร่างแท้จริงของมันออกจากตัวเซวียหลิงได้
แต่ไม่ว่ายังไง ก็ต้องลองดูก่อน
พาเซวียหลิงออกมานอกอาณาเขตสกัด เจียงสวี่สวี่ตั้งเขตแดนง่าย ๆ ขึ้นรอบตัวเธอใหม่ จากนั้นจึงหยิบกระบี่ไม้ท้อขึ้นมา ใช้ปลายดาบวาดยันต์ลงบนกลางอากาศ
"ปากทองประกาศ อักษรหยกปกครอง สามโลกเก้านรก ธรรมนิติสว่างไสว เทวะฤทธิ์ทรงอานุภาพ เร้นหายไร้สิ้นรูปกาย…"
เจียงสวี่สวี่สวดภาวนาในปากพร้อมกับผูกพิมพ์มือด้วยมือเดียว แล้วเอ่ยสำราญเสียงหนึ่ง
"จงหยุด!"
นี่คือยันต์ส่งเทพที่ใช้ขับระบบย่อยออกจากตุ๊กตาชิงร่างในครั้งนั้น
แม้ม่างโม่ไม่ใช่เทพเจ้า แต่เจียงสวี่สวี่รู้สึกว่าตรรกะมันเหมือนกัน
พิจารณาแล้วว่าม่างโม่ดูดซับโชคชะตาที่ถูกบำรุงเสริมพลังไปไม่น้อย เจียงสวี่สวี่จึงประกายแสงสีทองหนึ่งจุดทันทีที่ยันต์สำเร็จ
แสงสีทองนั้นตกลงบนตัวเซวียหลิง เห็นร่างของเธอดิ้นทุกข์ทรมานเหมือนเป็นตะคริว
เจียงสวี่สวี่อยากออกแรงเต็มที่บีบม่างโม่ให้ออกมา แต่ก็รู้ว่าถ้าเป็นแบบนี้ต่อ ไม่ทันที่จะเหวี่ยงม่างโม่ออกจากตัวเซวียหลิงได้ ดวงวิญญาณและร่างกายของเซวียหลิงจะพังทลายก่อนเพราะทานไม่ไหว
เจียงสวี่สวี่จำใจชะงักมือ
ฉู่เป่ยเฮ่อกล่าวว่า
"เมื่อร่างแท้จริงของม่างโม่สิงร่างลงแล้ว มันจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับลมหายใจของผู้ถูกสิง ผ่านมาหลายวันขนาดนี้ มันกับดวงวิญญาณของเซวียหลิงคงรวมลึกจนแทบแยกไม่ออก การแยกมันออกมาไม่ใช่เรื่องง่าย"
ดวงตาเจียงสวี่สวี่มืดลงเล็กน้อย เธอมองไปที่ฉู่เป่ยเฮ่อแล้วเอ่ยว่า