เรื่องที่เจียงเฉิงทำครั้งนี้ไม่ได้เรื่องเลย
จริง ๆ แล้วครอบครัวที่มีมารยาทสักนิดก็ไม่มีทางลงมือทำอะไรแบบนี้
คราวนี้แม้แต่เซวียหนิงอวี้ในฐานะแม่แท้ ๆ ก็หาคำปกป้องไม่ออก เจียงอวี่ถงที่ได้สติก็เล่นเอาฟาดฝ่ามือลงบนศีรษะเจียงเฉิงเต็มแรง
"นายทำบ้าอะไรลงไป!"
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ลู่เสวี่ยซีเคยทำกับคนในตระกูล ถ้าเป็นคนอื่นก็คงรู้สึกขยะแขยงเวลาได้รับของขวัญแบบนี้เหมือนกัน
ในใจลึก ๆ เจียงเฉิงก็รู้ตัว
แต่ตอนนั้นสิ่งแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวว่าใช้เป็นของขวัญวันเกิดได้ ก็คือสร้อยคอเส้นนั้น
เพราะเรื่องของขวัญนี้ คืนนั้นทุกคนเลยเลิกร้างันกันไป
เจียงอวี่ถงยังสั่งให้เขากลับไปคิดทบทวนตัวเองในห้อง ถ้าคิดไม่ได้ พรุ่งนี้ก็ห้ามไปร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของสวี่สวี่เด็ดขาด
เจียงเฉิงทำงานพัง ยิ่งไม่มีหน้าไปขอให้เจียงสวี่สวี่ช่วยเรื่องของตัวเองอีก
แต่ในใจก็ยังรู้สึกว่าตัวเองถูกอธรรมอยู่ดี
แม้เรื่องนี้จะทำออกมาไม่สวย แต่น้ำใจที่อยากส่งของขวัญให้เธอก็ดีอยู่แท้ ๆ
เธอจะเพราะเรื่องไม่สบายใจแค่นี้ แล้วปล่อยให้เขาตายเป็นเป็นได้ยังไง?
เจียงเฉิงอาบน้ำล้างหน้าแล้วเข้านอนด้วยความคิดแบบนั้น
เช้าวันรุ่งขึ้นเขาออกจากบ้านแต่เช้าไปเตรียมของขวัญชิ้นใหม่ แต่พอกลับมาตอนค่ำ กลับถูกรปภ.หน้าปากตรวจกั้นเอาไว้
"สวัสดีครับ วันนี้ตระกูลเจียงมีงานเลี้ยง ผู้ที่ไม่ใช่แขกที่ได้รับเชิญเข้าภายในไม่ได้"
เจียงเฉิงหมั่นไส้ "ดูให้ดี ๆ สิ ฉันเป็นใคร!"