การกลับมาของท่านปรมาจารย์ สาวกำมะลอถอดหน้ากาก

ตอนที่ 683 วางใจเถอะ ช่วงนี้นายยังไม่มีแววตาย

6 นาที· 1.4K คำ

แบบไหนกันที่จะถูกเรียกว่าแมลงสาบ?

สิ่งมีชีวิตที่คลานไปมาแอบแฝงอยู่ในที่มืด

แม้จะรู้ดีว่าเฉียวหยี่โกหกเรื่องกระโดดตึกพร้อมกัน แต่พอเขาพูดถึงเรื่องนี้ เจียงสวี่สวี่ก็ยังเผลอเลือกเชื่อ

เธอไม่คิดว่าเฉียวหยี่จะเลือกแปดคนนั้นมาแบบลอย ๆ เมื่อคนถูกระบุตัวแล้ว เธอก็จะได้ดำเนินการขั้นต่อไปพอดี

คิดแบบนั้น เจียงสวี่สวี่ก็เลิกกินข้าว หยิบของแล้วเตรียมจะกลับ

เจียงฮั่นมองเธอ กล้ามเนื้อที่แก้มกระตุกเบา ๆ เงียบไปครึ่งสักพัก ก่อนจะเอ่ยเสียงหม่น

"จะเดินกลับแบบนี้เลยเหรอ?"

เจียงสวี่สวี่มองเจียงฮั่นหนึ่งตา แล้วมองข้าวที่ไม่มีใครแตะต้องบนโต๊ะ คิดว่าเขาโกรธที่ตัวเองยากจะเลี้ยงสักครั้งแต่เธอกลับไม่เซ่อหน้า

คิดแล้ว เธอก็หยิบตะเกียบคีบเนื้อชิ้นหนึ่งขึ้นมารวดเดียว

กินลงคอแล้วจึงพูดจริงจังว่า

"ขอบคุณที่เลี้ยง"

มุมปากเจียงฮั่นกระตุกแรง ๆ เห็นเธอวางตะเกียบ ก็เลยยกขาฟาดมาขวางทางเธอ ถามเสียงเข้ม

"ไม่มีอะไรจะมาบอกกันบ้างเหรอ? เรื่องที่นายพูดกันเมื่อกี้ไง เรื่องที่ว่าเธอในอีกโลกหนึ่งไม่เคยเกิดมาด้วยซ้ำ?!"

เจียงฮั่นจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่หายตังค์

ถ้าเจียงสวี่สวี่ไม่มีตัวตน แล้วเจียงสวี่สวี่ที่ยืนอยู่ตรงหน้านี่มันอะไรกัน?

เธอทำไมถึงใจเย็นได้ขนาดนี้?!

หรือว่าในสำนักเซวียน เรื่องแบบนี้เป็นเรื่องปกติกัน?

เจียงสวี่สวี่ไม่เข้าใจว่าทำไมเจียงฮั่นถึงอินมาก

ก็คนที่ไม่ได้เกิดมันคือเธอ ไม่ใช่เขา

แถม...

"มันแค่เรื่องของอีกจักรวาลขนานหนึ่ง ทำไมต้องไปใส่ใจ?"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป