“หมายความว่ายังไง เรื่องนี้นายวางแผนไว้เองงั้นเหรอ!?”
เจียงฮั่นลุกขึ้นจากที่นั่งพร้อมเสียงดังโครม พอเห็นทั้งสองคนยังนั่งกินข้าวนิ่ง ก็ลุกลี้ลุกลนขยับเท้าไปยืนข้างเจียงสวี่สวี่
ทว่าทั้งสองกลับไม่มีท่าทีจะสนใจเจียงฮั่นเลยสักนิด ต่างฝ่ายต่างจ้องมองกันเอง
คนหนึ่งเคร่งขรึมเย็นเยียบ อีกคนไม่แคร์อะไรเลย
“นายรู้ได้ยังไงว่าฉันโกหก”
เฉียวอวี่ยังแอบสงสัยอยู่ในใจ
เขารู้สึกว่าตัวเองแสดงออกมาได้อยู่ธรรมชาติดีแล้ว
เจียงสวี่สวี่มองหน้าเขานิ่งเฉยไร้อารมณ์
“คนที่เกิดใหม่มาจากโลกอื่นไม่ได้มีนายคนเดียว”
แรกที่ได้ยินเรื่องการฆ่าตัวตายหมู่นี้ เธอไม่เคยสงสัยเลย แค่รู้สึกว่าเขาให้ความรู้สึกแปลก ๆ ผิวประสาทอย่างบอกไม่ถูก
ดังนั้นพอกลับไป เธอก็ไปยืนยันกับหลีชิงจือทันที
หลังจากกลับจากเมืองหลวง เธอเคยเปิดไพ่กับหลีชิงจือมาแล้ว ที่หลีชิงจือปิดบังความลับเรื่องการเกิดใหม่ของตัวเองไว้ เพราะกลัวว่าจะถูกคนจากสำนักเซวียนพาไปดูดดวงวิญญาณเพื่อการวิจัย
พอรู้ว่าเจียงสวี่สวี่รู้ความลับของตัวเองมานานแล้ว เธอก็ไม่ปิดบังอีกต่อไป
แม้ชาติก่อนของหลีชิงจือจะจมอยู่ในหนองบึงเน่า ๆ อย่างตระกูลหลี และไม่ค่อยสนใจข่าวสังคมอะไร แต่เหตุการณ์ใหญ่ ๆ ที่ร้ายแรงระดับสังคม เธอก็ยังมีความจำอยู่บ้าง
เจียงสวี่สวี่จำคำพูดตอนนั้นของหลีชิงจือได้แม่น
“ที่อื่นฉันอาจไม่แน่ใจ แต่ถ้าเกิดเรื่องร้ายแรงขนาดนี้ที่มหาวิทยาลัยไห่ต้า ฉันไม่มีทางไม่เคยได้ยินเลย เว้นแต่เรื่องนี้ถูกกดข่าว
แต่มันก็ไม่ควรเป็นแบบนั้น แม้ข่าวจะถูกกด คนธรรมดาไม่รู้ แต่คนในวงการเราก็เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่รู้…”