อู๋หู! แม้ตลอดมาจะปกป้องซานจู แต่ก็ต้องยอมรับว่า ลูกแพนด้าตัวจริง น่ารักกว่าซานจู ลูกแพนด้าปลอมนี่เยอะแยะมากมายจริง ๆ!
เจียงสวี่สวี่ในอ้อมกอดก็กอดลูกแพนด้าตัวเล็กเอาไว้เช่นกัน ใบหน้านั้นพลันแฝงรอยยิ้มหวานที่เด็กสาววัยนี้ควรมี ซึ่งนาน ๆ ครั้งจะได้เห็น
เจียงหวยมองแล้วรู้เลยว่าวันนี้พาเธอมาที่นี่ถูกทางแล้ว
ถือกล้องอยู่ในมือ เจียงหวยส่งสัญญาณทันที
"สวี่สวี่ มองทางนี้สิ"
เจียงสวี่สวี่หันศีรษะกลับ ก็เห็นเจียงหวยชูกล้องขึ้น กำลังจะกดชัตเตอร์
ทันใดนั้น ร่างหนึ่งข้าง ๆ ตัวเฉียดเข้ามาใกล้ พร้อมแสงสีทอง อบอุ่นและคุ้นเคย
แชะ
ภาพที่ควรจะเป็นภาพเดี่ยวของเจียงสวี่สวี่ก็กลายเป็นภาพคู่ระหว่างเธอกับฉู่เป่ยเฮ่อขึ้นมาอย่างไม่ทันตั้งตัว
บวกกับลูกแพนด้าตัวกลม ๆ ในอ้อมกอดของเจียงสวี่สวี่ ภาพนั้นดูกลมกลืนและสวยงามผิดปกติ
ต่างจากความอบอุ่นของทั้งคู่ ทางนี้เจียงหวยมองภาพถ่ายด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึกเพียงครั้งเดียว แล้วเงยหน้าขึ้นมองฉู่เป่ยเฮ่อ จากนั้นค่อย ๆ แต้มรอยยิ้มขึ้นบนใบหน้า
แล้วยกมือขึ้น ทำท่าให้เขาเดินออกไปไกล ๆ หน่อย
ฉู่เป่ยเฮ่อแกล้งทำเป็นไม่เห็น ยังคงยืนอยู่ข้างเจียงสวี่สวี่เช่นเดิม กระทั่งเอ่ยขอเองอีก
"ถ่ายให้พวกเราอีกสักรูป"
เจียงหวย: ...
ไอ้นี่มันชอบถ่ายรูปเมื่อไหร่?
ความเย็นชาราวสายมังกรที่ว่าไว้ล่ะ?
เจียงหวยจ้องเขาอยู่อย่างนั้น มือไม่ขยับแม้แต่นิด ฉู่เป่ยเฮ่อจึงพูดว่า "เดี๋ยวฉันถ่ายให้แกบ้าง"
เจียงหวยได้ยินดังนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าก็จริงใจขึ้นทันที ตัดสินใจยกโทษให้เขา มือแชะ ๆ ๆ ถ่ายภาพคู่ให้ทั้งคู่อีกหลายรูป