ในฐานะแขกประจำของตระกูลฉู่ รถของเจียงสวี่สวี่เพิ่งมาถึงหน้าประตู พ่อบ้านก็ออกมารับด้วยตัวเอง
เพิ่งเดินถึงโถงทางเข้า ก็เห็นฉู่เป่ยเฮ่อยืนอยู่ด้านใน
ชายหนุ่มคงรู้ว่าเธอจะมา จึงยืนรออยู่ตรงนี้ล่วงหน้า
เจียงสวี่สวี่รู้สึกแปลกใจในใจ มองดูฉู่เป่ยเฮ่อตรงหน้าอีกครั้ง ไม่รู้ว่าเป็นภาพลวงตาของเธอหรือเปล่า แต่รู้สึกว่าแสงสีทองรอบตัวเขาวันนี้ดูนุ่มนวลกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา
ทุกครั้งที่เธอเคยเห็นเขา แสงสีทองรอบกายนั้นดูเด่นและแสบตา ทำให้เจียงสวี่สวี่ถูกแสงวาบตาไปหลายครั้ง
แต่คืนนี้เขายืนอยู่ตรงนั้น แสงทองนั้นกลับกลืนกลายเข้ากับแสงไฟรอบ ๆ ดูทุ้มนุ่มผ่อนคลาย
ใต้แสงทองจาง ๆ คือใบหน้าคมชัดราวสลักด้วยมีดของชายหนุ่ม
ดูภายนอกเย็นชาแข็งกร้าว แต่แฝงความอบอุ่นที่แตกต่างจากครั้งแรกที่เจอ ริมฝีปากบางเรียวเลื่อนขึ้นเล็กน้อย เหมือนมีความอ่อนโยนที่มองแทบไม่เห็นซ่อนอยู่
มีเพียงดวงตาดำคู่นั้นที่ยังเหมือนเดิม ลึกล้ำจนเหมือนจะดูดคนเข้าไปข้างใน
เจียงสวี่สวี่จ้องมองเขาแบบนั้น เหมือนฝันไป ถึงกับยิ้มให้เขาโดยไม่รู้ตัว
แต่ยิ้มครึ่งทาง เธอกลับรู้สึกตัวได้ว่ามีอะไรบางอย่างผิดปกติ
เธอ...
มองเห็นใบหน้าของฉู่เป่ยเฮ่อชัดแล้ว
แม้จะยังถูกแสงทองห่อหุ้มอยู่ แต่เธอเห็นชัดแล้วจริง ๆ
พอมองแม่นขึ้น ใบหน้าของเจียงสวี่สวี่ก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
เธอก้าวเร็ว ๆ ไม่กี่ก้าวจนมาอยู่ตรงหน้าเขา
พอเข้าไปดูใกล้ ๆ เธอก็พบปัญหาแล้ว
จริง ๆ แล้ว
ไม่ใช่สายตาเธอดีขึ้นเอง แต่เพราะ...