ชั้นบน
อาจารย์ผู้ดูแลแห่งเมืองหลวงได้ยินเรื่องที่เจียงสวี่สวี่กับลู่อิ๋งอิ๋งก่อความวุ่นวายกันอยู่ชั้นล่าง จึงเล็งสายตาไปที่อาจารย์ผู้ดูแลของเมืองไห่และเป่ยซื่อโดยเจตนา
"คนของสำนักเซวียนทำแบบนี้ ขู่คนธรรมดาไม่ค่อยดีนะ"
อาจารย์ผู้ดูแลสุนจากเมืองไห่ยกคิ้ว
"นี่มันขู่ตรงไหน? ถอยไปสิบพันก้าวก็เถอะ ถ้าเจ้าหนูนั่นพูดต่อไป อาจเรียกวิญญาณมารับจริง ๆ ก็ได้"
เอาเหล้าหนึ่งแก้วราดหน้า ขัดขวางไม่ให้มันเดินหน้าโง่เขลาต่อ แบบนี้จะไม่นับว่าขับไล่วิญญาณล่วงหน้าเหรอ?
อาจารย์ผู้ดูแลเป่ยซื่อก็พูดเสริม
"ลู่อิ๋งอิ๋งเกิดมาเป็นผู้พิทักษ์ความไม่แน่นอนจริง ๆ เรื่องนี้ก็ไม่ถือว่าโกหก"
ส่วนเรื่องที่ขู่อีกฝ่ายว่าสามารถดึงวิญญาณคนเป็นออกจากกายได้น่ะ นางก็ไม่ได้ลงมือทำจริง แค่พูดเล่น ไม่ถือเป็นเรื่องใหญ่
คนหนุ่มสาว คุยเก่งขึ้นมาหน่อยมันเป็นไร?
อาจารย์ผู้ดูแลสองฟากต่างเห็นว่าไม่มีปัญหา แล้วพวกนางก็คือไม่มีปัญหา
……
ชั้นล่าง ลู่อิ๋งอิ๋งรอจนครอบครัวสกุลกู้สามคนออกไป จึงหันมามองเจียงสวี่สวี่ด้วยดวงตาเป็นประกาย
เมื่อกี้ถ้าไม่มีนาง ตัวเองคงอดใจไม่ไหวและลงมือไปแล้ว!
"สวี่สวี่ นายยังไม่ลองคิดดูไหมว่าจะย้ายมาวิทยาลัยเป่ยซื่อ? ชั้นชอบนายมากเลยนะ!"
คราวนี้เจียงสวี่สวี่ปฏิเสธโดยไม่ลังเล
"ไม่ไป"
ลู่อิ๋งอิ๋งทำหน้าเสียดายทันที "โอเค งั้นชั้นจะหาวิธีย้ายไปเมืองไห่ฝั่งนายก็ได้"
ออกจากเป่ยซื่อไป ยังได้หนีพ่อแม่ที่บังคับให้แต่งงานอีกต่างหาก
โหลวอิ๋งอิ๋งคิด ๆ แล้วรู้สึกว่านี่เป็นไอเดียที่ดีจริง ๆ
ทางนั้น พ่อแม่สกุลลู่ที่ส่งครอบครัวสกุลกู้ออกไปเดินกลับเข้ามา ยิ้มให้เจียงสวี่สวี่ขอบคุณอีกครั้ง ก่อนจะหันไปทางลู่อิ๋งอิ๋ง