“ถ้าเป็นปีศาจล่ะ จะมีโอกาสไหม?”
เจียงสวี่สวี่ถาม
เหวินเหรินจิวเสียวคือผู้บัญชาการสูงสุดของสำนักงานคุมปีศาจ ที่ปกครองทั้งสำนักงานและปีศาจทั้งหมดได้ ย่อมหมายความว่าอย่างน้อยเขาก็อยู่ในระดับปีศาจใหญ่
อาจารย์เป็นน้องสาวของเขา แปลว่ามีโอกาสสูงมากที่อาจารย์ก็คงเป็นปีศาจเหมือนกัน……
ถ้าเป็นแบบนั้น ก็อธิบายได้ว่าทำไมตอนนั้นอาจารย์ถึงเลือกชิงร่างของหูลี่จือซึ่งเป็นร่างปีศาจ
เจียงสวี่สวี่คิดว่าตัวเองจับประเด็นสำคัญได้แล้ว แต่ไม่ทันคิดว่าระบบจะราดน้ำเย็นใส่หัวเธอทันทีโดยไม่ลังเล
“แม้จะเป็นปีศาจก็ทำไม่ได้”
เจียงสวี่สวี่ได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย เธอคุยกับระบบมาหลายครั้งพอสมควร จึงจับแบบแผนได้คร่าว ๆ ว่าตอนไหนมันพูดจริง ตอนไหนพูดปด
อย่างที่มันพูดตอนนี้ น่าจะเป็นความจริง
เพราะในกรอบความเข้าใจของมัน เรื่องนี้เป็นไปไม่ได้
แต่สภาพของอาจารย์ในโลกความเป็นจริง ได้เลยขอบเขตความเข้าใจของมันไปแล้ว หรือจะพูดให้ถูกก็คือเลยขอบเขตความสามารถของมัน
คิดถึงตรงนี้ เจียงสวี่สวี่ก็เข้าใจได้ทันที
“แปลว่าไม่ใช่ว่าทำไม่ได้ แต่เป็นเพราะนายทำไม่ได้สินะ……”
ระบบ: ……
“ฉันเข้าใจแล้ว”
เจียงสวี่สวี่เสริมอีกประโยคอย่างเรียบ ๆ
ทั้งที่น้ำเสียงเรียบเฉยชะมัด แต่ระบบกลับรู้สึกแปลก ๆ ราวกับถูกมองข้า
“นายหมายความว่ายังไง?! ฉันจะไปทำไม่ได้ได้ยังไง?! ก็ฉันตอนนี้พลังงานไม่พอนี่นา! แค่เจ้าเติมโชคชะตาให้ฉันเพียงพอ ฉันทำได้มากกว่าที่เจ้าคิดอีก!”
เจียงสวี่สวี่ชำเลืองมองเต่าตัวจิ๋ว แล้วพูดเพียงว่า
“ผู้ที่มีความสามารถจริง ๆ ไม่จำเป็นต้องอาศัยพลังงานโชคชะตาหนุนหลังก็ทำสิ่งต่าง ๆ ได้มากมาย”