เมืองไห่ คอนโดมิเนียมแห่งหนึ่ง
เหอซินรุ่ยกอดตัวเบียดอยู่ในอ้อมแขนหวังเฮ่าเฉิง เพลิดเพลินกับช่วงเวลาอันเงียบสงบของทั้งสอง
ช่วงนี้เธอสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงการเปลี่ยนแปลงละไมในตัวหวังเฮ่าเฉิง
ก็ยังเป็นเขาคนนี้เหมือนเดิม
แต่งตัวธรรมดา ๆ
ไปทำงานเดือนละแปดพัน
แต่บุคลิกกลับเริ่มพัฒนาไปทางหนุ่มหล่อลูกคุณหนูผู้ดี
เหอซินรุ่ยชื่นชอบการเปลี่ยนแปลงแบบนี้ของเขามาก
ถึงพี่เฮ่าเฉิงคนเดิมจะดีอยู่แล้ว แต่ตอนนี้เขายิ่งทำให้เธอหลงใหลมากกว่า พอเขาแทนที่เจียงเฉิงกลายเป็นคนของตระกูลเจียงได้ พ่อแม่ต้องเสียใจที่เคยพูดว่าเธอโง่เขลาถูกหลอกแน่นอน
หวังเฮ่าเฉิงเองก็เพลิดเพลินกับการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้เช่นกัน
วันนี้ในออฟฟิศ เพื่อนร่วมงานผู้หญิงหลายคนที่เมื่อก่อนไม่แคร์เขา ต่างหาเรื่องมาคุยเล่นกับเขา
เขารู้สึกได้ชัดเจนว่าสายตาของพวกเธอจ้องมองตัวเขาอยู่
ที่โจวย่าย่าพูดไว้ ทั้งหมดเป็นเรื่องจริง
ตอนนี้มองไปที่บ้านสามห้องนอนตรงหน้า หวังเฮ่าเฉิงกลับรู้สึกรำคาญขึ้นมา
เมื่อก่อนดูว่าสภาพแวดล้อมแบบนี้ก็โอเค แต่ตอนนี้มองแล้ว ยังเล็กเกินไป
หวังเฮ่าเฉิงมองไปที่เสื้อผ้าที่แขวนอยู่ระเบียง ยิ่งมองยิ่งรู้สึกว่าเสื้อผ้าราคาหนึ่งร้อยสองร้อยแบบนี้ไม่เข้ากับตัวเองแล้ว
เขาคิดอะไรออกแล้วจึงบอกเหอซินรุ่ยในอ้อมแขนว่า
"ซินรุ่ย วันนี้ผู้อำนวยการฝ่ายเรียกผมไปคุย เขาให้ผมรับผิดชอบโปรเจกต์ห้าง Y ผมฟังนัยจากที่เขาพูด เหมือนจะเตรียมจะเลื่อนตำแหน่งให้ผม"
เหอซินรุ่ยฟังแล้วก็ดีใจ "จริงเหรอ"
แต่ไม่นานเธอก็กลับมาสงบได้
เฮ่าเฉิงก็กำลังจะเป็นทายาทตระกูลเจียงอยู่แล้ว ตำแหน่งแบบนี้จะเลื่อนหรือไม่ก็ไม่สำคัญแล้ว