แม้เจียงสวี่สวี่จะสัญญาว่าจะคิดหาวิธีอื่นดึงมันออกจากร่างเต่าลายไม้ แต่ระบบก็ยังจมอยู่ในภาวะปิดปากเฉยเชียว
ไม่ใช่แค่เฉย แถมยังอึดอัดสุด ๆ!
เพราะคิดว่าต้องช่วยหาตัวใหม่ให้มัน เจียงสวี่สวี่จึงไม่ได้พาเจ้าเต่าน้ำจืดตัวเล็กกลับไป
ผลคือ เจ้าเต่าจอมพระเจ้าของฝูงเต่าเห็นระบบทีไรก็ตามไปจ้องจะกัดทุกที
ระบบแทบจะ...แทบจะตัดสินใจหนีออกจากบ้านไปแล้ว
แต่ไม่นาน เจียงสวี่สวี่ก็ไม่มีเวลาปลอบระบบแล้ว
เพราะงานเลี้ยงต้อนรับการกลับมาของเหวินเหรินชีชี มาถึงแล้ว
งานนี้จัดโอ่อ่ากว่างานของเจียงสวี่สวี่สมัยนั้นอีก แขกที่มาก็ยังเป็นเหล่าผู้มีชื่อเสียงที่ติดอันดับในเมืองไห่
แต่ตอนนั้นเจียงสวี่สวี่อยากให้เธอก้าวเข้าสู่วงสังคมคนร่ำรวยเมืองไห่เร็วขึ้น แขกจึงเป็นคนหนุ่มสาวเป็นส่วนใหญ่ ครั้งนี้กลับเป็นงานสังคมสุภาพสตรีเป็นหลัก
เจียงสวี่สวี่แอบสงสัยอยู่ไม่น้อย เพราะจากที่เธอรู้จักอาจารย์มาตลอด คงไม่ค่อยชอบงานสังคมแบบนี้หรอก
แต่ที่ทำให้เธอประหลาดใจคือ เหวินเหรินชีชีจัดการงานแบบนี้ได้ลื่นไหลราบรื่นเหลือเกิน
มีคนชมว่า "คุณผู้หญิงตระกูลเจียงดูแลตัวเองเก่งจริง ๆ เห็นแล้วก็ราวสามสิบเท่านั้นเอง ยากที่ได้กลับมา ท่านประธานเจียงต้องรักษาไว้ให้ดีนะ"
เหวินเหรินชีชีก็ยิ้ม "คุณนายหลินก็ดูไม่ต่างจากครั้งสุดท้ายที่ฉันเจอคุณเลย ฉันเห็นแวบเดียวก็จำได้แล้ว"
มีคนถามไถ่ว่า "คุณผู้หญิงเจียงไปอยู่ที่ไหนมาหลายปีแบบนี้? พวกเราคิดถึงคุณตลอดเลยนะ"
เหวินเหรินชีชีแสดงสีหน้าซาบซึ้ง "มีน้ำใจจริง ๆ ได้เจอเพื่อนเก่ามากมายขนาดนี้ ฉันก็ดีใจมาก"
ที่จริงแล้ว ตอนอยู่ต่างโลกคนพวกนี้ก็เจอกันตลอด