ได้ยินคำสุดท้ายของเจียงสวี่สวี่ แม้แต่ไป๋เยี่ยนชิงยังต้องรู้สึกตัวสะดุ้งขึ้นมาทันที
มือที่วางถ้วยกาแฟสั่นเล็กน้อย กาแฟกระเซ็นหยดหนึ่งหยอกล้อลงบนหลังมือ
แต่เธอกลับลืมไปเลยว่าต้องสนใจเรื่องนั้น กลับสงบเสงี่ยมหันหน้ามาถาม
“ความสัมพันธ์ทางสายเลือดแบบไหน?”
เจียงสวี่สวี่มองเส้นสายเลือดที่จาง ๆ เชื่อมโยงระหว่างคิ้วของทั้งสองคน แล้วตอบ
“น่าจะประมาณ…ญาติพี่ญาติน้องฝ่ายลุง”
เรื่องนี้ตั้งแต่เธอก้าวเข้ามาในบ้านจริง ๆ เธอก็สังเกตเห็นแล้ว แต่ไม่ได้คิดมาก
ยิ่งโดยที่ไป๋สือเป็นบริษัทของตระกูลไป๋ การที่ญาติน้องมาฝึกงานภายใต้ปีกญาติพี่ที่เก่งกาจก็ไม่ใช่เรื่องเป็นไปไม่ได้
ที่สำคัญนี่เป็นเรื่องภายในตระกูลไป๋ ไม่เกี่ยวอะไรกับเธอ
ที่เจียงสวี่สวี่ตั้งใจเอ่ยเรื่องนี้กับไป๋เยี่ยนชิง เพราะเธอเห็นหน้าตาของไป๋เยี่ยนเทา
คนหนึ่งคือญาติน้องในนาม
อีกคนคือญาติน้องทางสายเลือด
ทั้งสองคนกลับเป็นชะตาด้านความรักของกันและกัน
แถมยังเป็นดวงเจอคนรักจอมปลอมที่ไม่ใช่คู่แท้อีกต่างหาก
ชื่อเซียวฮุ่ยไม่รู้เรื่องที่เจียงสวี่สวี่บ่นเพ้ออยู่ในใจ พอได้ยินว่าเธอกับรองประธานไป๋อาจเป็นญาติพี่ญาติน้องกัน เธอก็ตั้งสติไม่ได้อยู่แล้ว
เพราะเจียงสวี่สวี่พูดออกมาในประโยคเดียวว่าเธอคบหากับไป๋เยี่ยนเทา บวกกับชื่อเสียงปรมาจารย์ศาสตร์ลี้ลับบนโลกออนไลน์ของเธอ
ไม่ว่าจะเป็นชื่อเซียวฮุ่ยหรือไป๋เยี่ยนชิงต่างไม่สงสัยในสิ่งที่เธอพูดเลย
แต่ตอนนี้ ชื่อเซียวฮุ่ยกลับไม่มีความยินดีแห่งการพบญาติ มีแต่ความมึนงงและสิ้นหวัง
เพราะเมื่อครู่ในเสี้ยววินาทีนั้น ในหัวของเธอได้ฉายผ่านละครรักโรแมนต์โบราณสมัยเก่าที่หนาเนื้อหนาตัวมาแล้วทั้งหมด