“เดี๋ยว เดี๋ยวๆ!”
ถูซิงจู๋กับลู่หนานซิงรู้ทันก่อนใคร รีบก้าวขึ้นไปแยกเจียงสวี่สวี่ออกจากพวกนั้นทันที สีหน้าไม่เหลือความเป็นกันเองแบบเมื่อครู่ที่คุยกันเรื่องโป๊ะร่วมกันเลยสักนิด
“พวกคุณมาแย่งตัวคนกันทั้งนั้นเลยเหรอ!”
ยังจะมาแย่งต่อหน้าหน้าคนเมืองไห่อีก!
ฝั่งนั้นอึกทึกเกินไป ไม่นานอาจารย์ผู้ดูแลของวิทยาลัยเป่ยซื่อและเมืองหลวงก็ได้กลิ่นว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล จึงรีบเดินมาที่นี่
อาจารย์ฝ่ายเป่ยซื่อได้ยินคำพูดของหลุยอิ๋งอิ๋งเมื่อครู่แล้ว จึงรีบพูดก่อน
“ใช่แล้ว ทางเป่ยซื่อยินดีต้อนรับน้องสวี่สวี่แบบนี้เสมอ น้องสวี่สวี่ลองพิจารณาดูนะ”
อาจารย์ฝ่ายเมืองหลวงยิ้มแฉ่งพูดว่า
“พวกคุณนี่มันดูเบาความสามารถของน้องสวี่สวี่ไปหน่อยนะ ด้วยพรสวรรค์ด้านอาคมของน้องสวี่สวี่ แม้แต่จะเป็นอาจารย์สายอาคมก็ยังได้เลย”
พูดจบก็หันไปทางเจียงสวี่สวี่
“ทางเมืองหลวงขอเชิญน้องสวี่สวี่เป็นวิทยากรพิเศษของวิทยาลัยเรา น้องจะขอเงื่อนไขอะไรก็เสนอมาได้เลย”
เมื่อเห็นว่าพลอยมีอีกสองฝ่ายโผล่มาเสียอีก คนทั้งกลุ่มก็อึ้งกันไป
ยังไม่ทันที่ฝ่ายเมืองไห่จะได้ลุกขึ้นปกป้องนักเรียนของวิทยาลัยตัวเอง ก็มีเสียงหนุ่มแว่วแทรกเข้ามาเย็นชา
“เจียงสวี่สวี่ เธอยังไม่ได้ตอบตกลงคำเชิญของสำนักงานบริหารปีศาจพวกเราเหรอ?”
อะไรนะ???
ทุกคนหันควับกันไปอีกครั้ง พอเห็นว่าคนที่มาคือเสวียนเซียวจากทีมนักเรียนปีศาจ ก็หน้างงกันใหญ่
แม้แต่สำนักงานบริหารปีศาจยังเชิญเจียงสวี่สวี่ด้วยเหรอ?
นี่มันเกี่ยวอะไรกับสำนักงานบริหารปีศาจด้วย!
“น้องสวี่สวี่! เธอจะเข้าสำนักงานบริหารปีศาจเหรอ!”