เสิ่นสือหยวนก็เคยได้ยินเรื่องกฎของสำนักเซวียนมาบ้าง
ถ้าไม่มีเหตุผลโดยตรงผูกพันกัน สิ่งแบบนี้ควรจ่ายเงินกันตรง ๆ ดีที่สุด
ที่สำคัญกว่านั้น ตอนนี้เธอเพิ่งได้ยินว่าเจ้าแผ่นยันต์หยกนี่ใช้ได้ทั้งเธอและครอบครัวของเธอ
เสิ่นสือหยวนไม่คิดว่าเจียงสวี่สวี่จะพูดถึงครอบครัวของเธอขึ้นมาลอย ๆ โดยไม่มีสาเหตุ
ถ้าเป็นเพราะมองผ่านตัวเธอแล้วเห็นว่าคนในครอบครัวของเธอช่วงนี้อาจมีเรื่องไม่สบาย เป็นการเตือนใจแบบแผบ ๆ เสิ่นสือหยวนก็ยิ่งไม่มีทางปฏิเสธข้อเสนอนี้
แถมยังต้องขอบคุณเธออีก
เจียงสวี่สวี่เองก็ไม่ได้ตั้งใจให้ฟรีตั้งแต่แรก แต่แม้จะใช้เงินซื้อ ยันต์หยกของเจียงสวี่สวี่ก็ไม่ใช่ของที่ขายกันง่าย ๆ
โดยเฉพาะหลังจากมาถึงเมืองหลวง เธอต้องตามคอร์สของสถาบันลัทธิเต๋า พร้อมเรียนคอร์สของวิทยาลัยปีศาจและฝึกควบคุมพลังปีศาจไปด้วย เธอไม่ได้ออกขายแผ่นยันต์ให้ภายนอกมานานแล้ว
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการสร้างยันต์หยกที่ต้องลงเวลาและแรงกายแรงใจมากกว่านี้
ที่เสนอทำธุรกรรมขึ้นมาเอง เพราะมองเห็นศักยภาพในตัวเสิ่นสือหยวน
และก็หวังจะช่วยเหลือครอบครัวของเธอสักแรง
เธอจึงบอกราคาตรง ๆ
"แสน"
แสนสำหรับคนทั่วไปย่อมแพงแน่นอน แต่สำหรับตระกูลเซินแล้วกลับถูกเกินคาด เสิ่นสือหยวนโอนเงินให้ทันทีโดยไม่ลังเล
แล้วก็เก็บแผ่นยันต์หยกนั้นอย่างทะนุถนอม
โจวฉีสือเห็นว่าเธอมีเครื่องรางคุ้มภัยแล้ว ก็เลิกกังวลว่าตัวเองรับพระพุทธรูปหยกของเขามาจะเป็นการเอาเปรียบเขา