นอกหมู่บ้าน
อธิการเมืองไห่กับคณะทั้งสามเพิ่งออกจากค่ายกลยันต์เคลื่อนย้าย ก็ได้พบโดยไม่ทันตั้งตัวกับสายฟ้าเพลิงที่แผ่พลังอาฆาตโหดเหี้ยมไม่ไกลนัก
เพราะต้องเดินผ่านค่ายกลยันต์เคลื่อนย้าย ทั้งสามต่างอยู่ในสภาพวิญญาณออกนอกร่าง เมื่อรู้สึกถึงสายฟากของสายฟ้าเพลิงนั้นจากไกล ๆ วิญญาณของพวกเขาก็แทบสั่นตามไปด้วย
"นี่มันสายฟ้าสวรรค์?! หรือว่ากระดูกไม่สลายสำเร็จแล้ว?!"
อธิการเป่ยซื่อถึงกับหน้าเปลี่ยนสี
ที่เขาพูดเช่นนั้นเพราะสิ่งชั่วร้ายจากสวรรค์และแผ่นดินอย่างกู่ปู้ฮัวที่ปรากฏตัวออกมานั้น ย่อมมาพร้อมสายฟ้าสวรรค์ที่จะลงมาโปรยปรายเสมอ
แต่อธิการเมืองไห่กลับส่ายหน้า
"น่าจะไม่ใช่สายฟ้าสวรรค์หรอก สายฟากของสายฟ้าเพลิงนั่นมันต่างออกไปนิดหนึ่ง"
เขาพูดพลางเงยหน้ามองไปยังเซี่ยเหวยเชิ่นที่ยืนอยู่ด้านข้าง
"ข้าว่ามันเหมือนสายฟ้าเพลิงของตระกูลเซี่ยพวกนายมากกว่า"
พูดให้แม่นยำก็คือ คล้ายกับฤทธิ์ของยันต์สายฟ้าเพลิงแท้จริงของบรรพบุรุษตระกูลเซี่ยมากกว่า
แถมยังทรงพลังกว่านั้นอีก
ที่พูดถึงบรรพบุรุษก็เพราะสืบทอดมาถึงรุ่นปัจจุบันของตระกูลเซี่ย คนที่ร่างยันต์สายฟ้าเพลิงได้เต็มฤทธิ์มีนับหัวแล้วนับเท้า
แม้แต่เซี่ยหมิงอวิ๋นที่นับว่ามีฝีมือไม่เลวในรุ่นเยาว์ สายฟ้าเพลิงที่เธอเรียกออกมาได้ก่อนหน้านี้หลายครั้ง ในสายตาคนแก่ทั้งสามก็เทียบเท่ากับสายฟ้าเพลิงเด็กเล่นเท่านั้น
เซี่ยเหวยเชิ่นก็คิดตามเช่นนั้นเช่นกัน
เขารู้ดีว่าเซี่ยหมิงอวิ๋นกับเซี่ยอวิ๋นหลี่มีความสามารถแค่ไหน สายฟ้าเพลิงนี้ไม่มีทางที่ทั้งสองจะเรียกออกมาได้
แต่ถ้าไม่ใช่ทั้งสองคน แล้วจะเป็นใคร?
"รีบตามไปดูก่อนดีกว่า"
ทั้งสามไม่เสียเวลาอีกต่อไป วิญญาณทั้งหมดพุ่งตรงไปยังทิศทางของสายฟ้าเพลิงอย่างรวดเร็ว