เลือดไหลซึมออกจากมุมปาก
ใบหน้าของเจียงจ้านซีดขาว แต่เขายังคุกเข่าเพื่อไม่ให้เสียการ สายตาหนักอึ้งมองไปยังเซวียหลิงตรงหน้า เสียงแหบพร่าถูกเร่งเร้าออกมาอย่างสุดกำลัง
“เซวียหลิง!!”
เสียงเรียกนี้ราวกับแฝงพลังที่มองไม่เห็นแผ่ออกมาจากรอบตัวเจียงจ้าน ทว่าเมื่อปะทะเข้ากับผนังกั้นบางอย่างก็สะท้อนกลับมา
ภายในเขตแดนอันแคบ น้ำเสียงของเขาราวกับถูกขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่า
นั่นคือยันต์เก็บเสียงรูปแบบปรับปรุงที่เจียงสวี่สวี่เคยใช้กับเด็กเจ้าปัญหาและผู้ปกครองเจ้าปัญหาบนรถไฟความเร็วสูง
ปิดกั้นเสียงจากภายนอก ขยายเสียงภายใน
เซี่ยอวิ๋นหลี่แอบศึกษามันมา และตอนนี้ก็ใช้มันกับเจียงจ้าน
ก่อนหน้านี้เจียงฮั่นพูดผิดอย่างหนึ่ง พลังถ้อยคำแท้จริงไม่ได้ออกฤทธิ์เพียงแค่ต่อผู้ที่ได้ยินเสียงเท่านั้น
พลังถ้อยคำ สามารถไปถึงถึงดวงวิญญาณได้
เจียงจ้านเองก็รู้เรื่องนี้ดี นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เขารอจังหวะที่คนอื่นในตระกูลเจียงไม่ทันตั้งตัว แล้วพุ่งเข้าหาเซวียหลิงเพื่อเอ่ยกับเธอ
แม้จะไม่รู้สถานการณ์จำเพาะของเจียงสวี่สวี่และพวก แต่เวลาชัดเจนว่าไม่เอื้อให้เสียเวลาต่อไปได้อีกแล้ว
เซี่ยอวิ๋นหลี่ห้ามเขาไม่ได้ สิ่งเดียวที่ทำได้คือช่วยสนับสนุน ให้พลังถ้อยคำของเขาแสดงออกถึงขีดสุด
แม้จะสูญเสียการได้ยิน แม้เซวียหลิงจะตกอยู่ในการควบคุมของเมิ่งโม่
วันนี้ เธอก็ต้องตื่น!
และเมื่อเจียงจ้านเอ่ยชื่อเซวียหลิงเป็นครั้งสุดท้าย ร่างที่นอนแน่นิ่งบนพื้นของเซวียหลิงก็ขยับในที่สุด
ขณะเดียวกัน ณ ส่วนลึกของความฝันของเซวียหลิง
เซวียหลิงที่ถูกเมิ่งโม่รัดแน่นพรวดลืมตา
อวัยวะสัมผัสที่เคยสูญเสียไปดูเหมือนค่อย ๆ ฟื้นฟูกลับมาพร้อมความรู้สึกตัวของเธอ