หมู่บ้านวัตถุโบราณ
ฉู่เป่ยเฮ่อเพิ่งรับชามาจากมือผู้ใหญ่บ้าน ทันใดนั้น ถ้วยชาในฝ่ามือของเขาก็แตกร้าวทีละน้อย จนแตกสลายหมด
ชารินเปียกฝ่ามือ ตรงจุดนั้นรอยสัญญาบนฝ่ามือก็ร้อนวูบวาบ
ดวงตาฉู่เป่ยเฮ่อมืดลง โดยสัญชาตญาณเขาบีบฝ่ามือแน่น
……
โลกคนละมิติ
เวินเหรินชีชีและหูลี่จือได้แต่จ้องมองหมอกดำทะลุผ่านอกของเจียงสวี่สวี่
เธอสลบเสมือนไปในทันที ทว่ามือที่กำกระบี่ไม้ท้อเอาไว้กลับไม่ปล่อยเลย
ทั้งสองระเบิดเสียงกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด
หูลี่จือแม้พลังปีศาจในตัวยังไม่ย่อยสลายหมดก็พยายามพุ่งเข้าไป แต่พอเข้าใกล้ก็ถูกจั่วอู่เตะกระเด็นออกไปอย่างไม่ใยดี
จัดการคนทั้งสองแล้ว จั่วอู่ไม่แคร์เจียงสวี่สวี่ที่หมดสติอยู่ พยายามสะบัดหินวิญญาณเป่ยที่ยังคงดูดกลืนพลังของเธออยู่ต่อเนื่องให้หลุดออกไป
บังเอิญ ข้อมือถูกมือหนึ่งคว้าเอาไว้เฉียดฉับ
จั่วอู่เงยหน้าขึ้นมอง แล้วก็ตั้งตระหนัก
เวินเหรินชีชีก็ทึ่งไม่ต่างกัน ความรู้สึกจากพลังที่แผ่ออกมาจากตัวเจียงสวี่สวี่ ทำให้ปลายหูของเธอขยับเล็กน้อย
วินาทีถัดมา
บริเวณที่หมอกดำทะลุอกของเจียงสวี่สวี่เริ่มแผ่รัศมีสีแดงจาง ๆ ออกมาเป็นเส้นเป็นสาย แรกเป็นสีแดง ตามมาด้วยสีขาว
พลังนั้น...
คือพลังปีศาจ
พลังปีศาจของสวี่สวี่ตื่นขึ้นแล้ว!
*
เจียงสวี่สวี่รู้สึกเหมือนจิตสำนึกทั้งหมดถูกห่อหุ้มไว้ในแสงสีขาวอันอบอุ่น แสงสีขาวอ่อนโยนนั้นส่งความรู้สึกคุ้นเคยที่ทำให้ใจสงบ
ทันใดนั้น พลังสีแดงก็พันรัดเข้ามาเป็นเส้นเป็นสาย
ดูเหมือนทั้งสองฝ่ายกำลังทะเลาะกัน
ระหว่างที่สองฝ่ายกำลังฟัดกันอย่างสนุกมือ หมอกดำก้อนหนึ่งก็พุ่งเข้าห่อหุ้มมา ราวกับถูกรบกวนจนไม่พอใจ พลังแดงขาวจึงประจันหน้าเข้าปะทะหมอกดำนั้นพร้อมกันอย่างโมโห