ฉู่เป่ยเฮ่อตระหนักได้มานานแล้วว่าร่างกายของตนมักมีความเข้าอกเข้าใจกันโดยไม่ต้องพูดอะไรประหลาด ๆ กับเจียงสวี่สวี่เสมอ
เขารู้ว่านั่นเป็นอิทธิพลจากเศษวิญญาณสายพลที่หลงเหลืออยู่ แต่เขากลับรู้สึกไม่รังเกียจความรู้สึกนี้เอาซะเลย
เจียงสวี่สวี่ก็ไม่ได้ปิดบังอะไร เอ่ยความคิดของตนออกมาตรง ๆ
"สรุปจากสภาพของไท่เฮยกับเซียงซี พลังปีศาจที่ถูกคราบมลทินปล่อยออกมามักทำงานเมื่ออารมณ์แปรปรวน โดยเฉพาะตอนต่อสู้ ยิ่งใช้พลังปีศาจมากเท่าไร คราบมลทินก็ยิ่งจมลึกเท่านั้น"
เธอพูดต่อว่า
"ถ้าอยากให้เด็ก ๆ ทั้งวิทยาลัยปีศาจเผยพลังปีศาจออกมาเองโดยสมัครใจ ก็จัดการแข่งขันคัดเลือกขึ้นภายในวิทยาลัยได้เลย"
ก็เหมือนกับตอนก่อนการแข่งขันใหญ่ของวิทยาลัย สถาบันลัทธิเต๋าเมืองไห่จัดการคัดเลือกภายในนั่นแหละ
"การแข่งใหญ่ของวิทยาลัยที่จัดปีละครั้ง ฝั่งวิทยาลัยปีศาจก็เคยส่งกลุ่มนักเรียนปีศาจเข้าร่วม งานสำนักเซวียนครั้งหน้า สำนักงานจัดการปีศาจก็ส่งตัวแทนนักเรียนปีศาจเข้าร่วมได้เช่นกัน
ปีนี้พอดีเป็นปีที่มีงานสำนักเซวียนครั้งใหญ่ซึ่งจัดทุก 3 ปี การจัดคัดเลือกภายในล่วงหน้าจึงไม่น่าจะทำให้ใครสงสัยมากนัก"
เจียงสวี่สวี่รู้อยู่แล้วว่าคราวการแข่งใหญ่ของวิทยาลัยนั้น เพราะเหวินจิ่วตัดสินใจกะทันหัน นักเรียนปีศาจที่เข้าร่วมนอกจากเสวียนเซียวแล้วล้วนสุ่มจับฉลากกันมา ไม่ใช่ความสามารถที่แท้จริงของเผ่าปีศาจ
งานสำนักเซวียนต่างจากการแข่งใหญ่ของวิทยาลัยตรงที่เปิดให้นักพรตทั่วทั้งสำนักเซวียนเข้าร่วม เผ่าปีศาจก็ไม่ต่างกัน
ในเมื่อเป็นเช่นนั้น การคัดเลือกภายในจึงจำเป็นมาก
และเพียงแค่มีเวทีที่เอื้อให้ลงมือได้อย่างมีเหตุผล เจียงสวี่สวี่ก็สามารถทำให้พวกมันระบายพลังปีศาจที่ซุกซ่อนไว้ทั้งหมดออกมาได้