กำปั้นที่ห้อยอยู่ข้างตัวกระตุกแน่นแล้วคลายออก เจียงสวี่สวี่พลันชักมือข้างหนึ่งขึ้นร่ายมนตร์ พอภาวนาคาถาในใจจบ พลังวิญญาณรอบกายเธอก็พลันระเบิดกระเพื่อมออกไป
วินาทีถัดมา ม่านพลังที่กดทับศีรษะเธอราวกับถูกกระแทกจนแผ่ออก แม้แต่ควันบาง ๆ ที่เดิมทีลอยเข้าหาเธอก็กระจายจางหายไปด้วย
เจียงสวี่สวี่รู้สึกตัวโล่งเบาขึ้นทันที
ไม่สนใจว่าจะผิดกฎหรือไม่ เธอก้าวยาวขึ้นไปนั่งลงตรงหน้าอีกฝ่ายเต็มตัว ใบหน้าที่ยังอ่อนเยาว์กลับแฝงความจริงจังเอามาก ๆ
"คุณเป็นคนบอกเองว่าให้ฉันเข้าสำนักงานจัดการปีศาจ แต่ถ้าคุณไม่มีอำนาจขนาดนั้น ฉันก็ไม่จำเป็นต้องตอบคุณ!"
แล้วไม่รอให้อีกฝ่ายเปิดปาก เธอก็พูดต่อทันที
"อย่ามาบอกว่าฉันผ่านการทดสอบก็เข้าได้ เดี๋ยวนะ ฉันอยู่ดี ๆ ทำไมต้องมาให้คุณทดสอบ? แล้วคุณเอาฐานะอะไรมาทดสอบฉัน?"
เหวินจิ่วโดนสวนกลับมาแบบนี้ แทบจะหาคำตอบไม่ถูก นิ่งไปครู่ใหญ่ จึงเพียงหรี่ตามองเธอ
"งั้นหรือ แปลว่านายไม่อยากรู้ว่าเวินเหรินชีชีอยู่ที่ไหนสินะ"
"อยากสิ ฉันเลยมาตามนัดกับคุณ"
เจียงสวี่สวี่พูด "แต่ที่ชัดเจนคือ คนที่ไม่มีน้ำใจเป็นคุณต่างหาก"
เหวินจิ่วมองเธอ นิ่งไปครู่แล้วหัวเราะขำหนึ่งครั้ง
"ถ้าฉันบอกว่าฉันมีอำนาจนั้นล่ะ?"
เจียงสวี่สวี่ได้ยินดังนั้นจึงปรับท่านั่งให้ตรงขึ้นเล็กน้อย "งั้นฉันจะลองพิจารณาดู"
พิจารณา แต่ไม่ได้แปลว่าจะเข้าร่วม
เหวินจิ่ว: ...
เด็กคนนี้อารมณ์ร้ายจริง ๆ เลย
เหมือนคนนั้นแบบไม่มีที่ติเลย
แท้จริงแล้วเจียงสวี่สวี่มาครั้งนี้เพื่อยืนยันข้อสงสัยบางอย่างของตัวเอง แต่ตอนนี้เมื่อเผชิญหน้ากับ 'คุณเหวิน' ที่ว่านี้ เธอรู้สึกว่าจะยืนยันความสัมพันธ์ระหว่างเขากับมารดาแท้ ๆ ของตัวเองหรือไม่ก็ไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว