ช่วงเวลาในม่านพลังของเจียงสวี่สวี่กลับมาไหลต่อทันทีในตอนที่วิถีแห่งสวรรค์ของโลกอื่นถูกฟาดกระเด็นออกไป
เมื่อลู่หนานซิงและฮวาซุยกลับมารู้สึกตัว ภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือมือทั้งสองข้างของหูลี่จือที่ถูกพันด้วยหางจิ้งจอกจนเห็นกระดูกขาวโพลนและสลบไสลไม่ได้สติ และกุ้ยเสี่ยวซวีที่เปลือกแตก หางขาด กำลังจะไม่รอด
ดวงตาของลู่หนานซิงแดงก่ำเกือบทันที
"เกิดอะไรขึ้น?"
ทำไมทันดาโดยไม่ทันตั้งตัว ทุกอย่างถึงกลายเป็นแบบนี้?
วิถีแห่งสวรรค์ของโลกอื่นพลิกหน้าหนีกันง่ายขนาดนี้เชียวเหรอ?
แล้วหูลี่จือกับเต่าจระเข้น้อยล่ะ……
"ไป๋จู้……ต้องตามหาพี่ไป๋จู้มารักษา……"
ลู่หนานซิงอยากตามหาไป๋จู้โดยสัญชาตญาณ แต่แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าเมื่อก่อนพี่ไป๋จู้กลับไปกับถูซิงจู๋แล้ว
เจียงสวี่สวี่ก็ไม่มีเวลามาอธิบายอะไรกับเธอ
ใช้ประโยชน์จากจังหวะที่ม่านพลังยังปิดสนิท วิถีแห่งสวรรค์ของโลกอื่นยังเข้ามาไม่ได้ เจียงสวี่สวี่รีบใช้แสงสีทองห่อหุ้มหูลี่จือกับกุ้ยเสี่ยวซวีไว้ทันที
เธอรับรู้ถึงพลังวิถีแห่งสวรรค์เพียงครึ่งสายที่อยู่ในร่าง นึกถึงความรู้สึกตอนที่เวลาหยุดนิ่งเมื่อครู่ แล้วลองวางฝ่ามือทั้งสองลงบนแสงสีทองเบา ๆ
ลู่หนานซิงเห็นว่าแสงสีทองที่เจียงสวี่สวี่ใช้ห่อหุ้มหูลี่จือกับกุ้ยเสี่ยวซวีดูเหมือนจมดิ่งเข้าไปในม่านพลังอีกแบบหนึ่ง
ทุกอย่างในม่านนั้นราวกับจมหายไปในความว่างเปล่า เหลือเพียงแสงสีทองรอบ ๆ ที่ดูราวกับมีชีวิตขึ้นมา
แสงสีทองนั้นกระพริบระริว ค่อย ๆ ซึมลึกเข้าสู่กระดูกมือของหูลี่จือและเนื้อในร่างของเต่าจระเข้
แล้วฉากเหนือความคาดหมายก็เกิดขึ้น
เมื่อแสงสีทองกระพริบเชื่อมโยงกันทีละน้อย เปลือกของกุ้ยเสี่ยวซวีที่ถูกตัดออกเป็นหลายชิ้นกลับค่อย ๆ ประกอบกลับเข้าด้วยกัน และมือทั้งสองของหูลี่จือที่เห็นแต่กระดูก ก็ค่อย ๆ สร้างเนื้อเลือดขึ้นใหม่ท่ามกลางแสงสีทอง……