แสงสีทองจากนอกเขตอาณาที่พุ่งกระจายเต็มฟ้า ต่างตรึงนิ่งสนิทตั้งแต่โทเคนสีทองปรากฏขึ้น
ไม่ใช่แค่ลู่หนานซิงกับหัวซุยที่อยู่ข้างกายเธอ แม้แต่คลื่นยักษ์จากการปะทะของแสงสีทอง ก็เหมือนถูกกดปุ่มหยุดเวลา หยุดค้างอยู่กับที่
ทุกสรรพสิ่งในแผ่นดินดูเหมือนจมลงสู่ความว่างเปล่า เหลือเพียงเจียงสวี่สวี่ที่มองเห็นชัดเจนทุกอย่าง
เธอมองโทเคนสีทองที่ลอยอยู่กลางอากาศ แล้วเอื้อมือออกไปโดยไม่รู้ตัว
โทเคนบินเข้าหาเธอทันทีราวกับได้รับคำสั่งชี้นำ
โทเคนเล็ก ๆ บินมาเหนือฝ่ามือของเธอ แล้วไหลตามฝ่ามือ พุ่งทะลุเข้าไปในกำมือของเธอ
แต่เพียงแทรกซึมเข้าไปได้เพียงมุมเดียว ทันใดนั้น ในเขตอาณาที่ตอนนี้มีเพียงเธอกับโทเคนเท่านั้นที่ไม่หยุดนิ่ง ก็มีใครคนหนึ่งพุ่งเข้าปะทะเธอ
เจียงสวี่สวี่สะบัดหางออกไปตามสัญชาตญาณ แต่พอรู้ตัวว่าผู้มาคือใคร ก็ระงับพลังลงอย่างฉับพลัน
แค่ชั่ววูบนั้นเอง อีกฝ่ายรับเธอหนึ่งทีเข้าเต็ม ๆ พร้อมกับคว้าโทเคนสีทองที่แทรกซึมเข้าฝ่ามือเธอไว้อย่างไม่ลังเล
ช่วงเวลาที่มือคว้าโทเคนสีทองนั้น แสงสีทองที่ปล่อยออกมาแทบจะเผาฝ่ามือของเธอจนละลาย
จากนั้นก็มีเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดดังขึ้นจากอีกฝ่าย
"อ๊ากกก..."
หูลี่จือเงยหน้ากรีดร้องลั่น แต่มือก็ยังกำโทเคนสีทองไว้แน่นไม่ยอมปล่อย
เจียงสวี่สวี่มองหูลี่จือที่ไม่รู้ตอนไหนเข้ามาอยู่ในเขตอาณา แววตาเธอวาบด้วยความโกรธ "ปล่อย!"
เธอไม่ได้โกรธหูลี่จือ แต่โกรธวิถีแห่งสวรรค์จากต่างโลกที่ควบคุมร่างของหูลี่จืออยู่
อาจเพราะสัมผัสได้ถึงพลังของวิถีแห่งสวรรค์ เจียงสวี่สวี่จึงเห็นได้อย่างชัดเจนว่า หลังหูลี่จือตรงหน้า มีเงาร่างสีทองที่จับต้องไม่ได้นัก