ใกล้จะถึงเที่ยงวันแล้ว
เจียงฮั่นพาเจียงสวี่สวี่เดินดูหลายจุดรอบมหาวิทยาลัย เห็นทุกอย่างเป็นปกติ จึงยื่นข้อเสนอให้ไปกินข้าวเที่ยงที่โรงอาหารด้วยกัน
เจียงสวี่สวี่ได้ยินว่าจะกินโรงอาหาร ภาพอาหารโรงอาหารสถาบันลัทธิเต๋าก็ผุดขึ้นในหัวทันที เธอจึงปฏิเสธอย่างจริงจัง
"ฉันสั่งอาหารเดลิเวอรีไว้แล้ว"
เจียงฮั่นคุยกับเธอมาเกือบครึ่งปี ถือว่าพอรู้นิสัยเธออยู่บ้าง จึงเอ่ยขึ้น
"ไม่ใช่ว่านายกลัวกินโรงอาหารใช่ไหม"
เห็นเจียงสวี่สวี่มองเขาด้วยหน้าเรียบเฉย เจียงฮั่นกลับรู้สึกแปลกใจที่ได้เอาคืนอย่างนี้
"วางใจเถอะ โรงอาหารของมหาลัยเราดังเรื่องสะอาดและอร่อย"
เขาหยุดคิ้วแล้วเสริมอีกว่า "ไม่เหมือนโรงอาหารสถาบันลัทธิเต๋าของพวกนาย"
เรื่องโรงอาหารสถาบันลัทธิเต๋าเมืองไห่แย่เรื่องรสชาตินั้น เคยโดยถ่ายทอดสดให้คนทั้งเน็ตเห็นมาแล้ว
เจียงสวี่สวี่คิดว่าเจียงฮั่นไม่กล้าหลอกเธอหรอก จึงตามไปด้วย
ตอนออกจากที่พัก เธอยังเชื้อเชิญเฉียวอวี่ไปด้วย
เจียงฮั่น: ...
เขาเป็นคนออกตัวเชิญกินข้าว แล้วทำไมต้องเรียกคนนี้ไปด้วย?
แม้ใจจะบ่นอุบ แต่ก็ไม่แสดงออกมาแม้แต่น้อย
เฉียวอวี่ตามมาทั้งครึ่งเช้า ตอนนี้จึงรับคำเชื้อเชิญอย่างเป็นธรรมชาติ ทั้งสามคนสั่งผัดกับข้าว ระหว่างที่รออาหาร เฉียวอวี่จึงถามถึงสถานที่หลายจุดที่เจียงสวี่สวี่พาคนทั้งสองไปตอนเช้า
เจียงสวี่สวี่ไม่ซ่อนอะไร เพียงบอกว่า
"การฆ่าตัวตายหมู่ โดยทั่วไปแบ่งเป็นสมัครใจและไม่สมัครใจ"
"ยุคปัจจุบันแทบเป็นไปไม่ได้ที่คนหมู่มากจะพร้อมใจกันตาย ดังนั้นความเป็นไปได้ฝั่งไม่สมัครใจจะมากกว่า"