ผู้หญิงไม่รู้ว่าในใจของจางเสี่ยวโกวตอนนี้คิดอะไรอยู่ เพียงแค่ยื่นมือออกไปอยากลากเขาออกจากตู้เสื้อผ้า
ผู้ชายเพิ่งอัดคนเมื่อครู่ ตอนนี้ก็เมาหมดสติไปแล้ว อีกพักใหญ่คงไม่ตื่น
ถือเป็นบทเรียนแบบ "ประสบการณ์" อีกรูปแบบหนึ่งก็ว่าได้
แต่ไม่ทันคิดว่า ผู้หญิงเพิ่งจะช่วยพยุงเด็กหนุ่มออกมาจากตู้เสื้อผ้าได้ ด้านหลังก็มีฝ่ามือใหญ่ยื่นออกมาโดยไม่ทันตั้งตัว
มือนั้นคว้าผมของผู้หญิงจากด้านหลังแล้วดึงถอยหลัง
ราวกับโผล่มาจากอากาศธรรมดา ตามมาด้วยชายสูงใหญ่ที่ควรจะเมาหมดสติอยู่แล้ว
"อ๊าก!!"
ผู้หญิงส่งเสียงกรีดร้องโดยสัญชาตญาณ ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและตระหนก
จางเสี่ยวโกวก็หวาดกลัวเช่นกัน
เขาฉีกมือของเธอ พยายามจะช่วยเธอออกจากมือของผู้ชายคนนั้น
แต่ความจริงก็เหมือนตั๊กแตนตำข้าวฟาง ผู้ชายดึงผมของผู้หญิงได้อย่างง่ายดาย ปากก็ด่าทอเป็นภาษาถิ่นไปด้วย ลากคนออกจากห้องไป
เห็นดังนั้น จางเสี่ยวโกวก็ไม่สนใจว่าตัวเองบาดเจ็บอ่อนแอ เดินสะเปะสะปะมาตามออกไป
เห็นแม่ถูกอีกฝ่ายกดทับตัวแล้วตบตีอย่างไม่ยั้งอีกครั้ง
หมัดของมันตอกลงที่อกของผู้หญิงอย่างไม่ปราณี ตรงศีรษะนั้นทุกครั้งล้วนหนักหน่วงจนแทบหายใจไม่ออก จางเสี่ยวโกวแทบได้ยินเสียงกระดูกแตกร้าวดังขึ้น
เขาพุ่งเข้าไปพยายามห้าม แต่ถูกผู้ชายสะบัดทิ้งไปครั้งเดียว
เมื่อเห็นผู้หญิงโดนตีจนหน้าเต็มไปด้วยเลือด แม้แต่มือของผู้ชายก็เปื้อนเลือด ดวงตาของจางเสี่ยวโกวก็แดงก่ำขึ้นมาทันที
สายตาของเขาตกอยู่ที่ขวานฟันฟืนในลานบ้าน แรงบางอย่างที่ไม่รู้ที่มาพุ่งขึ้นจากกาย เขากะเผลกเดินไปคว้าขวานขึ้นมา กำลังจะฟันลงที่ท้ายทอยของผู้ชาย...
ฟันลงหนึ่งที ก็คือฆ่าบิดา ไม่ว่าก่อนตายหรือหลังตาย อนาคตของเขาจะต้องรับบาปกรรมนี้