แท้จริงเจียงสวี่สวี่ได้ยินมาว่าเฟิงหมิงเชิงอัญเชิญผู้วิเศษมาหนึ่งคน เธอจึงตั้งใจมาเฝ้าดูสักหน่อย
ในเมื่อเป็นกาลอวกาศที่พลังปราณอุดมสมบูรณ์ขนาดนี้ แม้จะเป็นนักพรตธรรมดา พลังวิญญาณก็คงไม่ธรรมดาตามไปด้วย
แต่ตอนนี้ ทั้งสองคนสบตากันแวบเดียว อีกฝ่ายเพียงมองเธอหนึ่งครั้ง ก็รีบถอนสายตา ยกฝีเท้าเดินจากไป
เฟิงหลิงหลิงที่ซุ่มหลบอยู่หลังเจียงสวี่สวี่มองคนนั้นเดินห่างออกไป ความตื่นกลัวในตอนแรกบัดนี้กลับกลายเป็นความงงงัน เธอเอ่ยปากถาม
"สวี่สวี่ เขามองไม่เห็นฉันเหรอ แปลว่าอาจารย์คนนี้ปลอมใช่ไหม?"
คิดว่าแม้แต่คนที่ประมุขตระกูลเฟิงเชิญมายังเป็นอาจารย์ปลอม เฟิงหลิงหลิงกลับรู้สึกว่าตระกูลเฟิงนี่มันก็ไม่ได้เก่งกาจอะไรนัก
เจียงสวี่สวี่เพียงตอบว่า
"เขาไม่ได้มองไม่เห็นเธอ แต่เพราะฉันกับเธอทำสัญญาชั่วคราวกับผีทูต ฉันจึงกลบร่องรอยพลังและไอแค้นของเธอเอาไว้โดยเจตนา"
กระนั้นก็ตาม หากเป็นผู้ที่เก่งกาจจริง แม้เธอจะปิดบังไอผีเอาไว้ อีกฝ่ายก็คงสัมผัสได้บ้าง
ดูเหมือนอาจารย์คนนี้อาจเป็นอาจารย์จริง แต่ก็ไม่ใช่นักพรตชั้นเลิศอะไร
แต่คิดให้ดีก็เข้าใจได้ การเลือกตั้งฮองเฮาในวังกำลังจะมาถึง ช่วงเวลาแบบนี้ถ้าเอิกเกริกไปเชิญผู้วิเศษเข้ามาในจวน แล้วมีข่าวว่าตำหนักตระกูลเฟิงมีของอัปมงคลแพร่ออกไป ย่อมกระทบถึงเฟิงซีซีแน่นอน
เพราะถ้าแท้จริงได้รับพรคุ้มครองจากหงส์ แล้วไยจึงปล่อยให้สิ่งชั่วร้ายลอบเข้ามาในคฤหาสน์ได้โดยง่าย?
แต่เพียงชั่วอึดใจที่สายตาหลุดไป อาจารย์ผู้นั้นก็มุ่งรี่ตรงไปทางหนึ่งอย่างรวดเร็ว คนภายนอกไม่รู้เบื้องหลัง จริง ๆ จะเข้าใจว่าเขาแกล้งทำเป็นแล้วหาโอกาสหนีไปเฉย ๆ
อย่างไรก็ดี เจียงสวี่สวี่มองทิศทางที่อีกฝ่ายรี่ไป ครุ่นคิดแล้วก็ตามไป