เกาเทียนฉีไม่คิดเลยว่าจะมีใครสามารถดึงสิ่งประดิษฐ์เวทที่ตัวเองปล่อยออกไปแล้วกลับคืนมาได้ ยิ่งไปกว่านั้นคู่ต่อสู้ยังเป็นแค่เด็กสาวธรรมดา ๆ ที่ดูผ่าน ๆ ก็ไม่มีอะไรพิเศษ
"เจ้าเป็นใคร?"
เขาถาม แล้วขมวดคิ้ว "กฎของสำนักเซวียนอะไรนักหนา ข้าไม่มีกฎแบบนั้นหรอก"
กฎของเขาคือ ต่อให้เป็นปีศาจร้ายหรือผีร้ายที่ทำร้ายผู้คน ก็ต้องประหาร!
เจียงสวี่สวี่ยังร่ายมนตร์ต่อเนื่องโดยไม่หยุด โซ่แสงวิเศษยังคงรัดเข็มทิศแปดทิศไว้แน่นหนา เมื่อได้ยินดังนั้นก็แค่ตอบรับเบา ๆ
"โอ๋ งั้นนายก็ถือว่ามันเป็นกฎของฉันก็แล้วกัน"
พูดจบ นิ้วของเธอกระชับมนตร์แล้วดึง เข็มทิศแปดทิศในมือเกาเทียนฉีก็ถูกโซ่แสงวิเศษดึงดูดลอยออกไปทันที ก่อนตกลงมาในมือของเจียงสวี่สวี่
เห็นได้ชัดว่าเข็มทิศแปดทิศเป็นสิ่งประดิษฐ์เวทที่ผูกพันกับเจ้าของแล้ว พอไปอยู่ในมือเจียงสวี่สวี่ก็สั่นสะเทือนรุนแรงพยายามจะหลุดออกไป
เกาเทียนฉีที่เพิ่งถูกแย่งของวิเศษไปกำลังโกรธอยู่ พอเห็นเข็มทิศแปดทิศดิ้นรนในมือเธอจนแทบจะเห็นว่าเจียงสวี่สวี่เริ่มจับไม่อยู่ ก็ยิ้มเยาะทันที
"ดูท่าเพื่อนน้อยคงเป็นคนในสำนักเซวียนเหมือนกัน หรือไม่รู้บ้างว่าสิ่งประดิษฐ์เวทผูกพันกับเจ้าของแล้ว ต่อให้แย่งไปก็ควบคุมไม่ได้ ข้าแนะนำให้เพื่อนน้อยรีบคืนสิ่งประดิษฐ์เวทคืนมาเถอะ เกรงว่าอีกไม่นานจะเจ็บตัว"
เจียงสวี่สวี่ฟังคำของเกาเทียนฉีอยู่ในใจ พร้อมกับรู้สึกถึงจานเวทในมือที่ดิ้นรนยิ่งขึ้น ก็รู้สึกรำคาญขึ้นมา
จึงคลายมือที่ร่ายมนตร์ออก แล้วเหวี่ยงมือตบลงบนจานเวทที่ดิ้นไปมาอย่างแรง พร้อมเตือนเสียงเข้ม
"เชื่อง ๆ หน่อย!"