ด้วยหมอกดำรบกวนปะปนกับความฝัน ปี้ซี่จึงไม่ได้สัมผัสถึงกลิ่นอายของคนตรงหน้า ต่างเห็นเพียงหางอันแคร่ครามที่กำลังจะฟาดใส่สองคนนั้น
เจียงสวี่สวี่สัญชาตญาณดึงฉู่เป่ยเฮ่อถอยหลังหนึ่งก้าว พร้อมทั้งระดมพลังปีศาจออกมาขวางไว้
กำแพงพลังปีศาจที่รวมตัวกันชนเข้ากับหางของปี้ซี่ ระลอกพลังกระจายออก พลันได้ยินฉู่เป่ยเฮ่อตะโกนลั่นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
"ปี้ซี่!"
เสียงทุ้มเย็นชาที่คุ้นเคยพร้อมกับกลิ่นอายที่จำกันได้แผ่ออกมา ท่าทางของปี้ซี่ก็แข็งค้างทันที
มันหมุนตัวกลับ แล้วจ้องมองสองคนตรงหน้าอย่างพินิจพิเคราะห์
ไม่ทันไรก็เอียงหัวแกว่งไปมา
นี่……ของจริง?
เจียงสวี่สวี่เห็นปี้ซี่หยุดการเคลื่อนไหว ก็เข้าใจโดยประมาณว่ามันถูกหมอกดำรบกวน
เธอหันไปมองขาที่ขาดซึ่งปี้ซี่กัดห้อยอยู่ในปาก ก็อึ้งไปชั่วครู่ แล้วชี้ที่ปี้ซี่
"นี่……ขาของมิ่งโม่เหรอ?"
พูดพร้อมทั้งยื่นมือออกไป ปี้ซี่เหมือนรู้เจตนาของเธอ จึงคลายขากรรไกรลงโดยไม่มีการขัดขืนแม้แต่น้อย
เจียงสวี่สวี่นำขาของมิ่งโม่ออกมาได้สำเร็จ ดวงตายังแฝงความรู้สึกไม่น่าเชื่อ
ตำนานกล่าวว่าเมิ่งโม่มีงวงช้าง ดวงตาแรด หางวัว เท้าเสือ อันนี้ก็เป็นเท้าเสือจริง ๆ
แค่ไม่คิดว่าปี้ซี่จะเก่งขนาดนี้ ถึงขั้นกัดขาของมิ่งโม่หลุดมาได้เชียว?
ปี้ซี่แหวกปากพ่นขนสองสามเส้นที่ติดปากออกมา มองเจียงสวี่สวี่ แล้วมองฉู่เป่ยเฮ่อ แล้วพยักหน้า
ถ้าไม่โดนหมอกดำประหลาดนี่รบกวน มันกัดหัวมันหลุดไปเลยก็ยังได้
เจียงสวี่สวี่มองขาขาดตรงหน้า ครุ่นคิดถึงสถานการณ์ตรงหน้า กำลังจะพูดอะไรกับฉู่เป่ยเฮ่อ พอเงยหน้าขึ้น ดวงตาก็หยุดนิ่งอย่างฉับพลัน
เพราะเห็นฉู่เป่ยเฮ่อตรงหน้า แสงสีทองรอบกายกลับจางหายไปจนตาเปล่ามองเห็น
ภายในไม่กี่จังหวะหายใจ แสงสีทองหายสิ้นซาก ร่างของฉู่เป่ยเฮ่อจึงปรากฏชัดเจนต่อหน้าเธอโดยไม่ทันตั้งตัว