เจียงสวี่สวี่กับฉู่เป่ยเฮ่อตั้งตัวไม่ทันจริง ๆ
ยิ่งเผชิญหน้ากับจิ้งจอกสวรรค์เก้าหาง... ไม่สิ สิบหางแบบนี้ ดวงวิญญาณจากโลกภายนอกอย่างพวกเขาสองคนก็ไม่มีแม้แต่กำลังต้านทาน
ฉากตรงหน้าเปลี่ยนไปพริบตาเดียว ทั้งสามคนก็ปรากฏตัวขึ้นที่อื่นในวังหลวง
เป็นสวนรกร้างแห่งหนึ่งใกล้ฝั่งฮาเร็ม มีบ่อน้ำหลังหนึ่งอยู่ในสวน
ก็คือบ่อที่ฉุนเยียนถูกฆ่านั่นเอง
ขณะนี้ชางหลินกำลังอุ้มไข่ฟีนิกซ์ด้วยมือเดียว ยืนอยู่ริมบ่อด้วยท่าทีเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรสักอย่าง
พอรู้สึกถึงสายอากาศแปลกปลอม ชางหลินก็หันศีรษะมา เห็นสองคนที่เคยเจอที่ตำหนักฟ่ง รวมถึง...
เจียนเจีย
ในใจรู้ทุกอย่างอยู่แล้ว แต่ชางหลินไม่ได้เผยโปงเธอทันที แค่ทำเป็นไม่รู้จัก กวาดสายตาผ่านแล้วเปลี่ยนไปมองที่อื่น ก่อนพูดกับฉู่เป่ยเฮ่อทั้งสองว่า
"ดวงวิญญาณฟีนิกซ์ถูกซ่อมแซมเรียบร้อยแล้ว อีกไม่นานจะฟักออกจากไข่ เราจึงพามันทั้งหมดมาด้วย"
พูดจบถึงเงยหน้ามอง "ฉุนเยียน" ที่ยืนอยู่ข้างเจียงสวี่สวี่
"ขอรบกวนท่านหญิงขันทีหาที่พักให้พวกมันหน่อย"
เจียนเจียเบิกตาโตมองเขา "นายสั่งงานฉันเหรอ?"
ชางหลินสีหน้าปกติ ตอบกลับ "ตอนนี้ท่านไม่ใช่ท่านหญิงขันทีแล้วหรือ?"
ประโยคเดียว เจียนเจียก็แผลงร่างกลับเป็นร่างแท้ทันที หางจิ้งจอกหนึ่งเส้นเหวี่ยงออกมาอย่างคล่องแคล่วชำนาญ แล้วฟาดเข้าที่ศีรษะของเขาอีกหนึ่งครั้ง
ดวงวิญญาณต่างโลกสองตนยังจำเธอได้ในแวบเดียว แต่มังกรตัวนี้กลับจริง ๆ ที่เอาเธอเป็นท่านหญิงขันที
ต้องตี
แถมยังจะทิ้งเธอไว้แล้วไปแก้วิกฤตของราชวงศ์เทียนหยวนตามลำพังอีก!
ชางหลินแม้โดนหางฟาดอีกครั้ง สีหน้าก็ยังเรียบนิ่งเคร่งขรึมเช่นเดิม แต่ระหว่างคิ้วกับดวงตากลับแอบแฝงความโล่งใจอยู่ไม่กี่อย่าง มองเธอแล้วถามเพียงว่า