ปล่อยให้แม่นมล่ายออกไปก่อน
เจียงสวี่สวี่เงียบ ๆ หยิบนมชาบนโต๊ะขึ้นมาจิบหนึ่งคำ
"หวานไปนิดนะ"
"ฉุนเยียน" ได้ยินดังนั้นก็ขยับหูเล็กน้อย เดินเข้ามา แล้วนั่งลงข้าง ๆ อย่างไม่ถือตัว คว้าแก้วในมือของเธอไป จิบหนึ่งคำ แล้วก็จิบอีกคำ
"หวานเหรอ? ฉันว่าอร่อยดีออก นี่มันอะไร?"
เจียงสวี่สวี่มองท่าไม่เกรงใจของอีกฝ่ายอย่างเงียบ ๆ ถึงจะแปลงร่างเป็นฉุนเยียน แต่อีกฝ่ายชัดว่าไม่มีแม้แต่ความตั้งใจจะแสร้ง
เงียบไปครู่หนึ่ง เจียงสวี่สวี่ก็ยังตอบคำถามของอีกฝ่าย
"นมชา"
ทั้งที่เป็นฉู่เป่ยเฮ่อที่ให้คนปรุงตามสูตรสมัยใหม่ ตั้งใจทำมาให้เธอกินเล่นแก้อยาก
เห็นคุณปู่ผู้นี้ชัดว่าสนใจนมชาในมืออยู่มาก เจียงสวี่สวี่ก็เงียบ ๆ ส่งหลอดหยกที่วางอยู่ข้าง ๆ ให้
ฉุนเยียนรับหลอดมาอย่างสนใจ แล้วเสียบลงในแก้ว จากนั้นก็ดูดยาวหนึ่งคำ นมชาปนเม็ดท็อปปิ้งถูกดูดเข้าปากในพริบตา ก็หันไปเคี้ยว ๆ ตามสัญชาตญาณ
ดวงตาของเด็กสาวเป็นประกายวิบวับชัด ๆ ทันทีที่รีบกอดแก้วแล้วดูดอีกคำโต
เจียงสวี่สวี่มองเธออยู่แบบนั้น แล้วก็เรียกตรง ๆ
"เจียนเจีย"
ฉุนเยียนในร่างเจียนเจียเหลือบมองเธอหนึ่งครั้ง แล้วก็ราวกับยอมรับโดยดุษฎี หันไปตั้งใจดูดท็อปปิ้งต่อ
เจียงสวี่สวี่จึงถามเธอตรง ๆ
"ที่แปลงเป็นฉุนเยียนแล้วเข้าวัง เพราะชางหลินที่เคยมาด้วยกันก่อนหน้านี้ใช่ไหม?"
พอได้ยินชื่อชางหลิน การดูดนมชาของเจียนเจียก็หยุดลงเสียที เหลือบมองเธอหนึ่งครั้ง
"ใครบอกแกว่าฉันมาเพราะเขา? ฉันไม่ได้มาตามหาเขาสักหน่อย! ฉันมาหาแกต่างหาก!"
"อ๋อ" เจียงสวี่สวี่ถามต่อ "แล้วมาหาฉันมีเรื่องอะไรเหรอ?"