ระบบถูกขว้างทิ้งไปกระทันหัน จึงกลั้นใจไม่อยู่แล้วบ่นพึมพำด่าทีเล่นทีจริงอีกครั้ง
เจียงสวี่สวี่ตอนนี้ขว้างมันทิ้งได้คล่องมือขึ้นทุกทีจริง ๆ!
ในใจกำลังบ่นว่าอย่างนั้น แต่พอหันหน้าเข้าปะทะกับหมอกดำที่พุ่งเข้ามา ระบบก็ยังคงไม่รีบไม่ร้อน ยกหมอกดำตัวเองขึ้นแล้วดูดซับหมอกดำตรงหน้าอย่างรวดเร็ว
จั่วอู่รู้มานานแล้วว่าในมือของเจียงสวี่สวี่มีเต่าประหลาดที่ดูดซับหมอกดำได้ แต่นางไม่ได้ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย
“หมอกดำของข้าไม่เหมือนกับพวกนั้นเมื่อกี้ มันดูดไม่ได้หรอก”
ราวกับตอบโต้ถ้อยคำนั้น หลังจากที่ระบบดูดซับหมอกดำไปเพียงเล็กน้อย มันก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ามีพลังหนึ่งในหมอกดำพยายามดึงดูดมันเข้าไป
ราวกับว่าในหมอกดำนั้นซ่อนสัตว์ประหลาดไว้นับไม่ถ้วน ที่มีสติเหมือนมีจิต แล้วคว้าเข้าหาผู้ใดก็ตามที่สัมผัสหมอกดำ
เต่าระบบแทบจะทันทีที่ละความพยายามดูดซับหมอกดำตรงหน้า
จั่วอู่เห็นดังนั้นก็ยิ้มเบา ๆ “ข้าว่าไว้แล้ว เต่าตัวจิ๊บจ้อยแค่นี้…”
เจียงสวี่สวี่มองนาง แล้วเอ่ยว่า
“อย่าดูถูกมัน”
เสียงเดียวของเจียงสวี่สวี่เปรียบเสมือนยาเสพติดกำลังใจ ทำให้เต่าระบบที่เพิ่งท้อแท้จากการดูดซับล้มเหลวฟื้นคืนชีวิตอีกครั้ง
มันนึกถึงท่าทีของเจียงสวี่สวี่เมื่อครู่ ใช้หมอกดำรอบตัวพลิกตัวเองอย่างรวดเร็ว ม้วนตัวเป็นเหมือนพายุทอร์นาโด ค่อย ๆ ม้วนหมอกดำจากพายุเล็กกลายเป็นพายุใหญ่ แล้วจากนั้นก็พุ่งชนเข้าไปในหมอกดำตรงข้ามอย่างไม่ลังเล
หมอกดำของมันแท้จริงแล้วก็แอบหั่นมาจากสมาชิกองค์กรหมอกดำพวกนี้
ถึงแม้ทุกครั้งจะมีการสูญเปล่า แต่ทุกครั้งมันก็แอบเก็บพลังงานไว้บางส่วน ค่อย ๆ สะสมทีละนิดจนกลายเป็นหมอกดำพิเศษที่เป็นของมันเพียงผู้เดียว